شوق مهدى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩

[ غزل 103 ]

مىروم از بر امام طوف‌كنان به هر طرف * طالع اگر مدد كند دامنش آورم به كف

در ره او رود سرم باز لقاش برخورم * اين بشود زهى طرب آن بشود زهى شرف

سعى من از براى او جان و دلم فداى او * مطلب من لقاى او گرچه روم به هر طرف

سر بنهم در اين هوا جان بدهم در اين هوس * به كه به غير از اين شود عمر عزيز من تلف

گر تو حيات جاودان مىطلبى در اين جهان * در ره خاندان به صدق جان بفشان و لا تخف

فيض اگر ز روى صدق در ره خاندان روى * بدرقهء ره تو بس ، دوستى شه نجف

سلوك راه حق و خدمت امام شفيق * گرت مدام ميسر شود زهى توفيق

جهان و كار جهان جمله هيچ در هيچ است * كه نيست راهنمائى به حق جدير و حقيق

بسى مسائل دينيّه خورده است گره * مگر امام گشايد به ناوك تحقيق

كجاست راهنمائى به سوى منزل او * كه ما به خويش نبرديم ره به هيچ طريق

خفاى او ز نظرهاى « 1 » غيبتش در چاه * به غور آن نرسد صد هزار فكر عميق

برون خراما اماما و راه حق بنماى * كه در كمينگه دينند قاطعان طريق

دريغ و درد كه بگذشت عمر فيض و نيافت * سعادت شرف خدمتش به هيچ طريق

براى مهدى هادى بخوان شأن فراق * سرود حافظ شيراز در بيان فراق

زبان خانه ندارد سر بيان فراق * و گرنه شرح دهم با تو داستان فراق

رفيق خيل خيالم « 2 » و هم عنان شكيب * قرين آتش هجران « 3 » همقران فراق

دريغ مدت عمرم كه بر اميد وصال * به سر رسيد نيامد به سر زمان فراق

چگونه باز كنم بال در هواى وصال * كه ريخت مرغ دلم پر در آسمان « 4 » فراق

كنون چه چاره كه در هجر غم به گردابى * فتاد زورق صبرم ز بادبان فراق

بسى نماند كه كشتىّ عمر غرقه شود * ز موج شوق تو در بحر بيكران فراق

( 1 ) - نسخه ن : نظرها و . ( 2 ) - نسخه ن : خياليم . ( 3 ) - نسخه ن : هجران و . ( 4 ) - نسخه ن : آشيان .