شوق مهدى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٨

[ غزل 72 ]

گفتم ز گفتگوى شما شاد مىشوم * گفتا خوش آن كسان كه دلى شادمان كنند

گفتم مسيح بهرچه آيد ز آسمان ؟ * گفتا كه اقتدا به امام زمان كنند

گفتم چو از جهان بروم من چه سود از آن ؟ * گفتا كه رجعتى است كه پير و جوان كنند

گفتم كه دوستان تو رجعت چرا كنند ؟ * گفتا كه تا معاونت مستعان كنند

گفتم هميشه فيض دعاى تو مىكند * گفت اين دعا ملائك هفت آسمان كنند

[ غزل 70 ]

[ غزل 70 ]

دوش از جناب مهدى پيك بشارت آمد * كز حضرت الهى عشرت اشارت آمد

يعنى حضور باشد جسم زمانه را كام * ويرانهء جهان را وقت عمارت آمد

اين شرح بىنهايت كز وصف ما شنيدى * حرفى است از هزاران كاندر عبارت آمد

امروز جاى هر كس پيدا شود ز خوبان * كان ماه مجلس‌افروز اندر صدارت آمد

آلودگان عصيان در آب توبه غسلى * معصوم منتظر را وقت زيارت آمد

از يمن مقدم او رونق گرفت طاعت * اجناس معصيت را هنگام غارت آمد

[ غزل 71 ]

[ غزل 71 ]

رسيد مژده كه ايام غم نخواهد ماند * چنان نماند و چنين نيز هم نخواهد ماند

پيام مهدى هادى رسيد خوش باشيد * كه نقش حور و نشان ستم نخواهد ماند

شب فراق بسازيد با ستمكاران * گه اين معامله تا صبحدم نخواهد ماند

به قسط و عدل جهان را چو ما بيارائيم * ز جور بر ورق آن رقم نخواهد ماند

سروش هاتف غيبم بشارتى خوش داد * كه كس هميشه گرفتار غم نخواهد ماند

غنيمتى شمر اى فيض انتظار فرج * به نامهء تو از اين به رقم نخواهد ماند

چه انتظار و چه غم هين ز هاتف غيبم * رسيد مژده كه ايام غم نخواهد ماند

[ غزل 72 ]

[ غزل 72 ]

مژده اى دل كه مسيحا نفسى مىآيد * كه ز انفاس خوشش بوى كسى مىآيد

از غم هجر مكن ناله و فرياد كه من * زده‌ام فالى و فريادرسى مىآيد

كس ندانست كه منزلگه آن دوست كجاست * اين قدر هست كه بانگ جرسى مىآيد

از ظهور بركاتش نه منم خرّم و بس * عيسى اينجا به اميد نفسى مىآيد