عمارة وتوسعة المسجد الشريف النبوي عبر التاريخ ( مسجد شريف نبوى در طول تاريخ ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٢
14 - درعهد سلطان عبدالمجيد اول ( 1255 - 1277 ه . )
مذكور كه مىخواست در همه انحاء و اطراف مسجد به كار بنا و تعمير پردازد ، مجبور شد هر بخشى را كه خراب مىكند بسازد سپس به خراب كردن بخش ديگر پردازد .
برزنجى وضع مسجد شريف نبوى را ، پيش از عمارت مجيدى ، چنين وصف كرده است :
مسجد شريف نبوى بيشترش سقف‌هايى بود بر پايه‌هاى چوب و طاق‌هايى از آجر و ستون‌هايى از سنگ سياهِ تراشيده .
در آغاز بنا از سلطان عبدالمجيد ، موافقت گرفتند كه براى تعليم اطفال مكتب‌هايى بنا كنند در دو طبقه و مخازنى براى روغن در بيرون ديوار شمالى مسجد .
اين كار به پايان رسيد و ميان آن‌ها درى باز شد كه بعدها به باب‌المجيدى شهرت يافت .
سپس بناى سايبان شمالى تكميل گرديد و پس از آن به كار سايبان شرقى پرداختند . ديوارى كه از منارهء اصلى تا باب جبرئيل كشيده شده بود خراب شد و به قصد توسعه آن را 25 / 3 متر عقب‌تر بردند . در اين احوال محمد رائف معزول شد و بكيرپاشا جايش را بگرفت . او در يازدهم ماه شعبان سال 1269 ه . براى تكميل بنا به مدينهء منوره آمد . بناى طاق‌ها و گنبدها را از منارهء اصلى تا باب جبرئيل تمام كرد . بناى