فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٢
( 4960 ) سَدَّدَكَ
حكمت 394 ص 388 ف
حكمت 394 ص 388 ف
( 4941 ) الصَّوْل
( 4941 ) الصَّوْل
: سطوت
.
حكمت 395 ص 389 ف
حكمت 395 ص 389 ف
( 4942 ) مُقْتَصَرٌ
( 4942 ) مُقْتَصَرٌ
: اكتفاء شده ، يعنى به هر چيزى كه اكتفاء كردى و قانع شدى همان ترا كافى است
.
حكمت 396 ص 390 ف
حكمت 396 ص 390 ف
( 4943 ) الْمَنِيَّة
( 4943 ) الْمَنِيَّة
: مرگ .
( 4944 ) الدَّنِيَّة
( 4944 ) الدَّنِيَّة
: خوارى ، پستى ، ذلت .
( 4945 ) التَّقَلّل
( 4945 ) التَّقَلّل
: به اندك اكتفاء كردن .
( 4946 ) التَوَسُّل
( 4946 ) التَوَسُّل
: دست به دامن مردم شدن .
( 4947 ) قاعِداً
( 4947 ) قاعِداً
: نشسته ، كنايه از سهولت و آسانى است .
( 4947 ) قائِماً
( 4947 ) قائِماً
: ايستاده ، كنايه از تلاش و كوشش بىرويه است
.
حكمت 400 ص 392 ف
حكمت 400 ص 392 ف
( 4948 ) الْفَاْل
( 4948 ) الْفَاْل
: سخن يا حادثهاى كه آن را به فال نيك مىگيرند ، فال نيك .
( 4949 ) الطِّيْرَة
( 4949 ) الطِّيْرَة
: فال بد ، تأويل شنوده يا ديده به بدى .
( 4950 ) الْنُشْرَة
( 4950 ) الْنُشْرَة
: تعويذ ، دعايى كه براى معالجه ديوانه يا مريض مىنويسند
.
حكمت 401 ص 393 ف
حكمت 401 ص 393 ف
( 4951 ) غَوائِل
( 4951 ) غَوائِل
: جمع « غائلة » ، عداوتها ، شرارتها
.
حكمت 403 ص 395 ف
حكمت 403 ص 395 ف
( 4952 ) اوْمَأ
( 4952 ) اوْمَأ
: اشاره كرد ، ( يعنى خواست و طلب كرد ) .
( 4953 ) الْمُتَفاوت
( 4953 ) الْمُتَفاوت
: ناهمگون و دور از هم .
( 4954 ) خَذَلَتْهُ الْحِيَلُ
( 4954 ) خَذَلَتْهُ الْحِيَلُ
: چاره جوئيهايش او را وانهاد
.
حكمت 404 ص 396 ف
حكمت 404 ص 396 ف
( 4955 ) امْلَكُ بِهِ مِنَّا
( 4955 ) امْلَكُ بِهِ مِنَّا
: ( « املك » صيغه افعل تفضيل است ) صاحب اختيارتر و مالكتر از ما به آن است
.
حكمت 405 ص 397 ف
حكمت 405 ص 397 ف
( 4956 ) عَلَى عَمْدٍ
( 4956 ) عَلَى عَمْدٍ
: عمدا ( جار و مجرور متعلق به « لبس » است ) ، يعنى از روى عمد حق را بر خود مشتبه ساخت
.
حكمت 407 ص 399 ف
حكمت 407 ص 399 ف
( 4957 ) اسْتَنْقَذَهُ
( 4957 ) اسْتَنْقَذَهُ
: نجاتش داد
.
حكمت 409 ص 401 ف
حكمت 409 ص 401 ف
( 4958 ) الْقَلْبُ مُصْحَفُ الْبَصَر
( 4958 ) الْقَلْبُ مُصْحَفُ الْبَصَر
: دل لوح ديده است ، يعنى هر آنچه كه ديده مىبيند در دل ثبت مىگردد
.
حكمت 411 ص 403 ف
حكمت 411 ص 403 ف
( 4959 ) الذَرَب
( 4959 ) الذَرَب
: تيزى ، تندى .
( 4960 ) سَدَّدَكَ
( 4960 ) سَدَّدَكَ
: به راه راست راهنمائيت