فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٧
( 4288 ) يَلِي امْرَ هذِهِ الامَّةِ
حركت كرد .
( 4262 ) الْفَرْغَة
( 4262 ) الْفَرْغَة
: آسودگى ، مقصود از فراغت در اينجا زمانى است كه در آن عمل سودمند و مفيدى براى مردم انجام نشود .
( 4263 ) الاحْتِسَابُ عَلَى الرَّعِيَّة
( 4263 ) الاحْتِسَابُ عَلَى الرَّعِيَّة
: مراقبت از اعمال مردم ، اصلاح كژيهاى آنها
.
نامه 60
نامه 60
( 4264 ) يَطَأ الْجَيْشُ عَمَلَهُمْ
( 4264 ) يَطَأ الْجَيْشُ عَمَلَهُمْ
: لشكر از سر زمين آنها عبور مىكند .
( 4265 ) الشَذَى
( 4265 ) الشَذَى
: شر ، بدى ، گزند و رنج .
( 4266 ) مَعَرَّة
( 4266 ) مَعَرَّة
: اذيت و آزار .
( 4267 ) جَوْعَةُ الْمُضْطَرِ
( 4267 ) جَوْعَةُ الْمُضْطَرِ
: گرسنگى مضطر ، يعنى كسى كه از شدت گرسنگى در شرف مرگ است .
( 4268 ) نَكِّلُوا
( 4268 ) نَكِّلُوا
: كيفر دهيد ، مجازات كنيد
.
نامه 61
نامه 61
( 4269 ) رَأىٌ مُتَبَّرٌ
( 4269 ) رَأىٌ مُتَبَّرٌ
: رأى و نظر فاسد و هلاك كننده .
( 4270 ) قِرْقِيسِيَا
( 4270 ) قِرْقِيسِيَا
: نام شهرى بر ساحل فرات .
( 4271 ) الْمَسَالِح
( 4271 ) الْمَسَالِح
: جمع « مسلحة » ، پستهاى نگهبانى در مرزها .
( 4272 ) شَعاعٌ
( 4272 ) شَعاعٌ
: متفرق .
( 4273 ) الْمَنْكِب
( 4273 ) الْمَنْكِب
: محل اتصال شانه و بازو .
( 4273 ) شَدِيدُ الْمَنْكِب
( 4273 ) شَدِيدُ الْمَنْكِب
: كنايه از قدرت و توانمندى است .
( 4274 ) الثُغْرَة
( 4274 ) الثُغْرَة
: محل نفوذ دشمن ، جائى كه دشمن از آن داخل مىشود ، مرز .
( 4275 ) مُغْنٍ
( 4275 ) مُغْنٍ
: بىنياز كننده
.
نامه 62
نامه 62
( 4276 ) الْمُهَيْمِن
( 4276 ) الْمُهَيْمِن
: شاهد و گواه .
( 4277 ) الرُّوع
( 4277 ) الرُّوع
: قلب .
( 4278 ) مَا رَاعَنِي
( 4278 ) مَا رَاعَنِي
: مرا بيمناك نكرد .
( 4279 ) انْثِيَال
( 4279 ) انْثِيَال
: هجوم ، به اطراف كسى ريختن و ازدحام كردن .
( 4280 ) امْسَكْتُ يَدِى
( 4280 ) امْسَكْتُ يَدِى
: دست كشيدم ( و امور مردم را به خودشان وا نهادم ) .
( 4281 ) رَاجِعَةُ النَّاسِ
( 4281 ) رَاجِعَةُ النَّاسِ
: باز گشتگان ، رجعت كنندگان .
( 4282 ) ثَلْماً
( 4282 ) ثَلْماً
: رخنه ، ترك .
( 4283 ) زَاحَ
( 4283 ) زَاحَ
: رفت .
( 4284 ) زَهَقَ
( 4284 ) زَهَقَ
: كاملا از بين رفت ، نابود شد .
( 4285 ) تَنَهْنَهَ
( 4285 ) تَنَهْنَهَ
: بازداشت .
( 4286 ) الطِّلَاع
( 4286 ) الطِّلَاع
: پر بودن چيزى .
( 4287 ) اسى
( 4287 ) اسى
: ( فعل مضارع متكلم وحده از « اسى - ياسى » ) اندوهگين ميشوم .
( 4288 ) يَلِي امْرَ هذِهِ الامَّةِ
( 4288 ) يَلِي امْرَ هذِهِ الامَّةِ
: سرپرست امور اين مردم شود .