فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٦

( 3995 ) اصْطَنَعَ

( 3971 ) الْمُثْلَة

: قبل يا بعد از قتل ، عضوى از اعضاء بدن كسى را بريدن

نامه 48

( 3972 ) يُوتِغَان

: هلاك مىكنند .

( 3973 ) غَيْرُ مُدْرِكٍ مَا قُضِىَ فَوَاتُه

: آنچه كه گذشت غير قابل دست يا بى است ، يعنى ديگر براى معاويه امكان يارى عثمان نيست چون كه او كشته شده است .

( 3974 ) تَالّوُا

: سوگند خوردند .

( 3975 ) اكذَبَهُمْ

: دروغشان را آشكار كرد ، آنها را تكذيب كرد .

( 3976 ) يَغْتَبِطُ

: شاد و مسرور مىشود .

( 3977 ) احمَدَ

: پسنديده يافت .

( 3978 ) امكَنَ الشّيطَانَ مِن قِيَادِهِ

: زمام خويش را به شيطان داد

نامه 49

( 3978 ) اللَهَج

: شيفته شدن ، حريص شدن

نامه 50

( 3980 ) الْمَسَالِح

: جمع « مسلحة » ، نيروهاى مسلح ، مرز بانان .

( 3981 ) الطَول

: برترى ، فزونى ، قدرت ، بخشش .

( 3982 ) لَا احتَجِزُ

: پنهان نمىكنم .

( 3983 ) لَا اطوِى دُونَكُمْ

: اين طور نيست كه براى شما سهمى قرار ندهم ، يعنى شما را سهيم كرده و طرف مشورت قرار خواهم داد .

( 3984 ) دُونَ مَقْطَعِهِ

: هنگام قطعى و حتمى شدن آن .

( 3985 ) لَا تَنْكُصُوا

: ( هنگاميكه شما را فرا خواندم ) سرپيچى نكنيد .

( 3986 ) الْغَمَرَات

: شدائد ، فشارها

نامه 51

( 3987 ) الْخُزَّان

: جمع « خازن » ، خزانه‌داران .

( 3988 ) لَا تُحْشِمُوا

: غضب نكنيد ، خشم نگيريد .

( 3989 ) الطِلْبَة

: مطلوب ، خواسته .

( 3990 ) دَابَّةٌ يَعْتَمِلُونَ عَلَيْهَا

: چهار پائى كه با آن كار مىكنند .

( 3991 ) لِمَكَانِ دِرْهَمٍ

: بخاطر درهمى .

( 3992 ) مُصَلٌّ

: مسلمان .

( 3992 ) الْمُعَاهَد

: ذمى ، كسى كه با عقد معاهده‌اى در پناه اسلام قرار مىگيرد .

( 3993 ) لا تَدَّخِرُوا

: منع نكنيد ، باز نداريد .

( 3994 ) ابْلُوا

: ادا كنيد .

( 3995 ) اصْطَنَعَ

: خواست ، طلب نمود ، « اصطَنَعَ شيئا » : دستور داد تا چيزى را