فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

( 3774 ) كَلَا وَ لَا

( 3744 ) وِجْهَة

: جهت ، سمت .

( 3745 ) نَكَصُوا

: باز گشتند .

( 3746 ) عَوَّلُوا

: اعتماد كردند .

( 3747 ) فاءَ

: رجوع كرد ، مقصود در اينجا رجوع به حق است .

( 3748 ) الْمُوَازَرَة

: هم‌يارى .

( 3749 ) جَاذِبِ الشّيْطَانَ

: ( زمامت را ) از شيطان باز ستان ، پس بگير .

( 3750 ) الْقِيَاد

: زمام ، افسار

نامه 33

( 3751 ) عَيْنِى

: چشمم ، مقصود كسى است كه اخبار و اطلاعات را گزارش مىكند .

( 3752 ) الْمَغْرِب

: نواحى و مناطق غربى .

( 3753 ) الْمَوسِم

: مقصود موسم حج است .

( 3754 ) الْكُمْه

: جمع « اكمه » ، كور مادر زاد .

( 3755 ) يَلْبِسُونَ

: مخلوط مىكنند ، مشتبه مىسازند .

( 3756 ) يَحْتَلِبُونَ الدُّنْيا

: دنيا را مىدوشند .

( 3757 ) الدَرّ

: شير .

( 3758 ) الصَّلِيب

: شديد و سخت .

( 3759 ) النَعْمَاء

: آسايش و رفاه .

( 3760 ) الْبَطِر

: بسيار شاد و مست نعمت .

( 3761 ) الْبَاْسَاء

: سختى ، فشار .

( 3762 ) فَشِلًا

: ترسو ، ضعيف

نامه 34

( 3763 ) تَوَجُّد

: تكدر و دلتنگى .

( 3764 ) مَوجِدَتُكَ

: خشم تو .

( 3765 ) تَسْرِيح

: ارسال ، فرستادن .

( 3766 ) الْعَمَل

: در اينجا به معناى فرماندارى است .

( 3767 ) نَاقِماً

: سرزنش كننده و زشت دارنده .

( 3768 ) الْحِمَام

: مرگ .

( 3769 ) اصْحِرْ

: ( براى مبارزه ) خارج شو ، به صحرا برو

نامه 35

( 3770 ) عِنْدَ اللَّهِ نَحْتَسِبُهُ

: اجر و پاداش آن را از خداوند مسئلت داريم .

( 3771 ) الْكادِح

: بسيار تلاش كننده

نامه 36

( 3772 ) طَفّلَتْ

: نزديك شد .

( 3773 ) الاياب

: بازگشت ( بسوى مغرب ) .

( 3774 ) كَلَا وَ لَا

: مانند « لا » و « لا » ، كنايه از سرعت است ، زيرا دو حرفى كه دومين آن ، حرف لين باشد ، ( مانند