فيضنامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٧١

باب پنجم : در وظايف روز جمعه

ديوانكى . 51

و در روايت ديكر آمده كه كرفتن شارب و ناخنها از جمعه تا جمعه امان است از خوره . 52

و در روايتى ديكر آمده كه هر كه بكيرد از ناخنها و شارب خود هر جمعه و بكويد وقتى كه مىكيرد : « بِسم اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ عَلى سُنَّةِ رَسُولِ اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَ آله وَ سَلَّمِ » نيفتد از او ناخنى و مويى الّا آنكه بنويسد حق تعالى به آن ثواب آزاد كردن بنده و بيمار نشود مكر به مرض موت . 53

و در كتاب من لا يحضره الفقيه از حضرت امام جعفر صادق - عليه السّلام - روايت كرده كه : غسل پاكيزكى و كفاره است از كناهان از جمعه تا جمعهء ديكر . 54

و از حضرت اميرالمؤمنين - عليه السلام - روايت كرده كه چون مىخواست كه سرزنش كند كسى به عجز مىفرمود : تو عاجزترى از كسى كه غسل جمعه را ترك مىكند ؛ چه كسى كه غسل جمعه كند هميشه در پاكيزكى است تا جمعهء ديكر . 55

و در بوى خوش به كار بردن در اين روز مبارك ، تأكيد بسيار شده و در كتاب مذكور ، از حضرت امام رضا - عليه السّلام - روايت كرده كه : سزاوار است مرد را كه وا نكذارد اين كه مسّ كند چيزى را از بوى خوش در هر روز ، اكر ميسّر نشود يك روز در ميان و اكر ميسّر نشود در هر جمعه وانكذارد آن را . 56

و نافله يوميّه در روز جمعه بيست ركعت است زياده بر روزهاى ديكر به چهار ركعت ، شش ركعت در اوايل روز و شش ركعت ديكر بعد از آن به ساعتى و شش