فيضنامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٢

فيلسوف الهى و فقيه نامى ملّا محسن فيض كاشانى و سطرى چند از زندگانى او

مداد بحر و بياض زمين وفا ننمايد * گهى كه نامه بسوى تو بى وفا بنويسم

نه بحر ماند و نه بر نه خشك ماند و نه تر * اگر شكايت دل به مدّعا بنويسم

چو بر ذكاى توام هست اعتماد هيچ نگويم * ز مدّعا نزنم دم همين دعا بنويسم

نمىشود كه شكايت ز دست تو نكند فيض * شكايتى به لب آرم ولى دعا بنويسم !

فيّاض نيز پاسخ باجناق دانشمند خود را بدين گونه داد :

اگر كه شكوه كنى وگر دعا بنويسى * كه هر چه تو بنويسى به مدعا بنويسى

چه شكوهء تو ، به است از هر چه به جز تست * چه حاجت‌است كه زحمت كشى دعا بنويسى

تو گر شمايل خوبى رقم كنى نتوانى * كه هم كرشمه نگارى و هم ادا بنويسى !

كتاب درد دلم مشكل است مشكل مشكل * اگر تو گوش كنى تا بر او چهار بنويسى

از آن به من بنويسى تو نكته‌اى كه مبادا * خدا نخواسته درد مرا دوا بنويسى

مروتى كه ندارى عجب ز خويش ندارى * كه خون بريزى و آنگاه خونبها بنويسى

اميد هست كه تحريك گوشه چشمى * كند اشاره كه از بهر من شفا بنويسى