فيضنامه ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥
بحث از غنا در دورهء صفوى
رسول جعفريان
اختلاف نظر فقها در مسألهء غنا در دورهء صفوى
اختلاف نظر فقها در مسألهء غنا در دورهء صفوى
بحث از غنا در دورهء صفوى
بحث از غنا در دورهء صفوى
در كنار بحث‌هاى گسترده‌اى كه در دورهء صفوى در باب نماز جمعه و در دايره‌اى محدودتر ، دربارهء مصرف توتون و تنباكو صورت گرفت يكى ديگر از مباحث جنجالى دورهء صفوى در ميان علما ، بحث از حكم « غنا » در فقه اسلامى بوده است .
برخى چنين گفته‌اند كه نخستين بار اين مسأله را ملّا محمّد باقر خراسانى معروف به محقّق سبزوارى ( م 1090 ه . ق ) در رساله‌اى مستقل مطرح كرده است . 1 احمد تونى ( م 1083 ه . ق ) - كه چند سالى پيش از محقّق در گذشته - برادر فاضل تونى ( م 1071 ه . ق ) معاصرِ ديگر محقّق سبزوارى ، رساله‌اى مستقل در باب مسألهء غنا داشته كه متن آن بر جاى نمانده است . در اين كه كدام يك از اين دو رساله ، مقدّم بر ديگرى بوده است ، نمىتوان سخن گفت ؛ تنها مىتوان گفت ، احتمال آن مىرود كه تونى پس از آنكه محقّق سبزوارى مطالبى در اين باره در كفاية الاحكام يا رساله‌اى ديگر داشته ، آن رساله را نوشته باشد .
آنچه را سبزوارى در كتاب كفايه در اين باره مطرح كرده و شبيه آن را فيض كاشانى در برخى از آثارش آورده و پيش و پس از آن ، شمارى از عالمان عارف مسلك مطرح كرده‌اند و پيش از آن در فقه شيعه سابقه نداشته ، آن است كه حكم حرمت را روى مطلقِ غنا نبرده و به همين دليل با مباح يا مستحب دانستن خواندن قرآن با آواز - بر