فيضنامه ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧

[ 16 ] « ريحانة الادب »

عمر عزيزم شد تلف اندر پى آب و علف * كارى نكردم بهر جان استغفراللَّه العظيم

بيحد گناهان كرده‌ام بس جور و طغيان كرده‌ام * زين جرمهاى بىكران استغفراللَّه العظيم

زين عهدهاى سست و زين توبه‌هاى نادرست * لحظه به لحظه آن به آن استغفراللَّه العظيم

ده بار و صد بار و هزار اى فيض كم باشد بيار * هر دم جهان اندر جهان استغفراللَّه العظيم

* * *

من اين زهد ريايى را نمىدانم نمىدانم * رسوم پارسايى را نمىدانم نمىدانم

يكى گويم يكى دانم يكى بينم يكى باشم * دو تايى و سه تايى را نمىدانم نمىدانم

به غير مهر مهرويان كه تابد بر دل و بر جان * طريق روشنايى را نمىدانم نمىدانم

من ار نيكم و گر بد فيض گو مردم ندانندم * زبان خودستايى را نمىدانم نمىدانم

* * *

در چهرهء مهرويان انوار تو مىبينم * در لعل گهرباران گفتار تو مىبينم

در مسجد و ميخانه جوياى تو مىآيم * در سير و سلوك خود انوار تو مىبينم

از كوى تو مىآيم هر سوى تو مىآيم * در سير و سلوك خود انوار تو مىبينم

گه‌قدر مرا كاهى گه‌قيمتم افزايى * در سود و زيان‌خود را بازار تو مىبينم

هرجا كه روم نالم چون بلبل شوريده * سر تا سر عالم را گلزار تو مىبينم