دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩
اشكال داروئى :
تركيبات شيميائى :
تركيبات شيميائى :
گياه حاوى يك ماده تلخ ، تانن و 1 / 0 تا 4 / 0 درصد اسانس مىباشد كه از 60 تا 70 درصد استراگول ، 15 تا 20 درصد ترپن‌ها نظير اسيمن
Ocimen
، فلاندرن
Phellandren
، سينئول
Cineol
، كاپيلن
Capillen
، نرول
Nerol
، توجن
Thujone
، . . . تشكيل شده است .
خواص درمانى :
خواص درمانى :
گياه داراى اثرات آنتىاسپاسموديك ، ضدعفونىكننده داخلى ، مشهى ، ضد نفخ ، مقوى معده و به‌طور خفيف قاعده‌آور ، خواب‌آور و ضد كرم مىباشد .
موارد مصرف درمانى :
موارد مصرف درمانى :
در سكسكه ، درد معده و روده ، دردهاى دوران قاعدگى ، دردهاى رماتيسمى ، هوابلعى ، نفخ و بىاشتهائى مصرف درمانى دارد .
موارد مصرف اسانس :
موارد مصرف اسانس :
اسانس آنكه بواسطه تقطير گياه تازه با بخار آب حاصل مىشود در سكسكه بهترين اثر را در تسكين آن دارد و در حقيقت داروى انتخابى است . همچنين در بىاشتهائى ، سوءهاضمه عصبى ، اسپاسم دستگاه گوارش ، نفخ ، فقدان قاعدگى و دردهاى دوران قاعدگى مورد مصرف درمانى دارد .
موارد مصرف ديگر اسانس :
موارد مصرف ديگر اسانس :
اسانس ترخون به عنوان ماده معطر در صابون ، مواد آرايشى ، عطرها ، دترژنت‌ها همچنين به عنوان ماده معطر در غذاها و ادويه‌جات داخل مىشود . با اسانس طرخون يك نوع نوشابه ساده براى رفع خستگى تهيه و مصرف مىشود .
اشكال داروئى :
اشكال داروئى :
دم‌كرده : دم‌كرده 20 تا 30 در هزار كه به مدت ده دقيقه دم مىنمايند بعد از غذا نوشيده مىشود
اسانس آن 2 تا 3 قطره در عسل 3 تا 4 دفعه در روز
سميت :
اسانس ترخون به علت مقدار استراگول بالائى كه دارد كمى سمى است و احتمالا كارسينوژن مىباشد لذا از مصرف ميزان زياد آن بايد خوددارى كرد .
مصرف غير مجاز :
در دوران آبستنى اسانس ترخون نبايد مصرف گردد .