دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٠
محل رويش :
و زردچوبه نافع مرض سوزاك است . « 2 »
كتاب « همدرد » آمله را در نسخه‌هاى معروف و مختلف براى امراض گوناگون به كار برده است : 1 اطريفل كبير : مغذى براى مغز و معده ، مقوى باه ، علاج بواسير و سرماخوردگى . 2 اطريفل گشنيزى : مقوى مغز و معده ، نافع بواسير ، سرماخوردگى ، خارج كننده بلغم ، نافع درد اعصاب ، سرخى چشم ، درد گوش ، بينى و سينوزيت . 3 جوارش آمله ساده : نافع درد شكم ، مقوى مغز و قلب ، اشتهاآور ، كاهش دهنده ضربان زياد قلب و نشاطآور . 4 جوارش آمله لؤلؤاى : مقوى جگر ، مغز ، معده و نافع اسهال خونى كه به علت ضعف روده‌ها است ، مىباشد . همچنين در نسخه‌هاى مختلف براى
امراض اعصاب ، طپش شديد قلب ، استسقاء ، بد هضمى ، نفخ شكم ، تب ، سياتيك ، روماتيسم ، فلج ، سستى اعضاى بدن ، دردهاى بدن ، اسهال و درد ايام حيض به كار رفته است . « 1 »
ضرر و اصلاح :
ضرر و اصلاح :
آمله ، مضر طحال است و مصلحش آب لبلاب يا عسل يا سنبل الطيب يا شربت انجير است ، باعث قولنج مىشود و مصلحش روغن بادام شيرين مىباشد ، مضر مثانه است و مصلحش شير تازه است . « 2 »
خوراك :
خوراك :
مقدار خوراك آن 6 گرم مىباشد . « 3 »
خوارك آن تنها 3 درم است . « 4 »
محل رويش :
محل رويش :
به حالت وحشى در نواحى حاره و نيمه حاره هند مىرويد و يا پرورش مىيابد . در سيلان ، چين و مالايا نيز پراكنده است . « 5 »
در آسياى جنوبى روييده مىشود و در ايران نمىرويد . « 6 »
ابو ريحان گويد : درخت بليله و آمله در كوههاى كشمير است و بسيار ديدم و بعضى آن را شير آملج گويند . معدن آن جزيره‌اى است از جزاير دريا كه معدن هليله زرد است . « 7 »
( 2 ) - . فارماكو گرافيا ، ص 261 .
( 1 ) - . همدرد ، از ص 69 الى 290 .
( 2 ) - . محيط اعظم ، ج 1 ، ص 111 ؛ المفردات ، ص 63 .
( 3 ) - . المفردات ، ص 63 .
( 4 ) - . محيط اعظم ، ج 1 ، ص 111 .
( 5 ) - . گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 3 ، ص 31 .
( 6 ) - . R . P دستور بريتانى ، ص 1173 .
( 7 ) - قرابادين كبير ، ص 89 ؛ صيدنه ، ص 87 .