دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤
تعريف :
خواص :
خواص :
نافع بيماريهاى درد كمر ، قولنجهاى معده ، استسقاء و درد كليه مىباشد .
جوشانده 25 گرم آلوچه نافع اسهال خونى مىباشد .
* آمله
* آمله
تعريف :
تعريف :
در روايات مختلفى از امام صادق عليه السلام و ديگر ائمه در باره خواص آمله همراه با ديگر ادويه چنين آمده است : نافع رطوبت بدن ، سنگ مثانه ، بواسير ، باد و درد معده
است .
آمله را به انگليسى :
Emblica Officinelis
و
Phyllanthus Emblica
مىگويند .
مورد استفاده طبى آن ، ميوه پوست كنده و بى دانه ، ريشه و پوست درخت مىباشد كه به صورت مربا ، پودر ، خيسانده ، دم كرده و معمولًا در اطريفل ( همراه با بليله و هليله ) استفاده مىشود .
مزاج آمله در درجه دوم سرد و در درجه سوم خشك است . آمله نافع سودا ، ضعف باه ، قى ، عطش ، آب زياد دهان ، خون بواسير و بينى ، رطوبت معده ، ضعف قلب ، چشم ، معده و اعصاب ، اسهال كهنه ، حرارت خون ، ريزش مو ، كمى اشتها ، نفخ ، تب ، آسم ، ترشحات زنانگى ، خفقان ، استسقاء ، سياتيك ، روماتيسم ، فلج ، شوره سر ، ماليخوليا ، جريان منى ، سكته و سوزاك است . آمله داراى پروتئين ، چربى ، مواد معدنى ، ويتامين ث ، اسيد تانيك ، اسيد گاليك ، تانن ، گلوكز ، سودا
Crude Cellui
، صمغ و . . . است .
آمله درختچه‌اى كوچك ، با تنه خميده و شاخه‌هائى با حالت گسترده است . پوست خاكسترى رنگ آن به صورت قطعاتى از ساقه جدا مىگردد . گلهايى زرد مايل به خاكسترى دارد . ميوه‌اش گوشت‌دار ، مدوّر و به قطر متوسط يك سانتىمتر است . « 1 »
آمله از تيره فرفيون است كه گاهى بعضى انواع آن به صورت درختچه ديده مىشوند . « 2 »
از خانواده فربيوتيه مىباشد . « 3 »
ميوه‌اى هندى است كه به اندازه گردو بزرگ مىشود . ترش ،
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 3 ، ص 31 .
( 2 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 91 .
( 3 ) - لسان العرب ، ص 137 .