دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٠

اسم :

نوع دوم آلو بخاراى كوهى است كه كوچك و ترش است و در آن هيچ شيرينى نيست . در دمشق نيز يك نوع آلو هست كه آن را فقوميلاس مىگويند . علاوه بر اين ، زردآلو ، آلوچه اصفهانى و قومشى ديگر اقسام آلو هستند . « 6 »

اسم :

اسم :

آلو را به لاتينى :

PRUNUSDO NESTICA

به فرانسوى :

PRUNIER

و به عربى اجّاص و برقوق مىگويند . « 1 »

آلو را به عربى : اجاص ، به يونانى فوقميلا ، قوقامالين ، قوقامالس و قومالس . به سريانى : جاصا ، كامى سنگ ، باكو كافليون و كوكافيلوس . به رومى : مسقيقون ، ذاماميكنا ، قضياله و فغاله . به سانسكريت : آروك ، ويرسين ، وير ، ويراروك و به هندى آلوبخارا مىگويند . « 2 »

آلوى بيابانى را به عربى : اجاص البر ، آلوى بيابانى ، به مصرى : برقوق البر ، به يونانى : اسپندياس و به فرانسوى :

Spondias

مىگويند كه از خانواده بطميه مىباشد . « 3 »

آلو بيابانى در لغت طبى به نام

Prunus Virgina ‹ Wild Cherry ›

نوشته شده است . نام درخت آن

Fam › prunus Serotina Ehrhart ‹ Rosacra

مىباشد . « 4 »

آلوى بيابانى شيرين ( اسپندياس شيرين ) را به فرانسه

Spondias Doux . Pumme Cytheoe . Cajamauga

و به لاتين :

Spondias Dulcis

مىگويند ، لفظ اجاص را در زبان مصرى : برقوق و در فرانسه

Prunier Domestiqe

و در زبان علمى آن را

Prunus Domestica

مىگويند . در شام خوخ را اجاص مىگويند ، كه اين كلمه در آنجا تحريف شده است ، ولى اجاص و خوخ هر دو از تيره

Risaceac

هستند . « 5 »

نوعى از آلو بخارا را در تركيه

Fakumilas

مىنامند . « 6 »

آلوچه وحشى را هلوى جنگلى نيز مىنامند . آلوچه را به فارسى : آلوچه سلطانى به عربى :

ادرك ، به شامى : برقوق و بعضى فيشوق و به انگليسى

Prunus

( 6 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 4 .

( 1 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ص 84 .

( 2 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 4 .

( 3 ) - لسان العرب ، حرف الف ، ص 7 .

( 4 ) - R . P دستور بريتانى ، ص 1072 .

( 5 ) - لسان العرب ، ص 7 .

( 6 ) - فارماكو گرافيا ، ص 568 .