دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٠
محل رويش :
مقدار 100 گرم از قطعات خشك شده پياز سيل را در 20 گرم اسيد استيك كريستا ليزابل و 980 گرم سركه سفيد به مدت 8 روز مىخيسانند و بعدا آن را صاف مىكنند . مايعى با اين عمل به دست مىآيد كه رنگ مايل به زرد و طعم تلخ و اسيدى دارد و سركه سيل ناميده مىشود . سپس سركه سيل را با چهار برابر وزنش عسل به خوبى مخلوط مىكنند و مخلوط حاصل اكسى مل ناميده مىشود كه در فرمول نسخه مذكور وارد است .
2 نسخه جهت درمان استسقاء : عصاره سيل يك گرم و گرد سيل 5 / 0 گرم براى يك حب و به تعداد 2 تا 4 حب در روز .
3 نسخه جهت ازدياد ادرار : گرد سيل 05 / 0 گرم ، گرد ديژيتال 05 / 0 گرم و رزين اسكامونه 05 / 0 گرم براى يك حب و به تعداد 3 حب در روز .
4 نسخه جهت تهيه داروى خلطآور : گرد سيل 10 گرم ، ايپكا 10 گرم ، عصاره بلادون 10 گرم بورد و كاكائو 15 گرم و شربت صمغ به مقدار كافى .
براى تهيه حبهاى به وزن 15 / 0 گرم و به تعداد 2 عدد در روز ( صبح و شب ) جهت
درمان نزله مزمن . اين گياه در بعضى نواحى ايران مىرويد . « 1 »
پياز دشتى را در هندى قديم كاندا گويند و اين ريشه يك گياه مىباشد و اين گياه يك شاخه گلى در مىآورد كه يك متر بلند مىشود . در هند در صنعت لباس بافى لعاب عنصل را قبل از يافتن براى استحكام بر نخ مىمالند .
مقدار خوراك :
مقدار خوراك :
از نصف تا يك گرم .
محل رويش :
محل رويش :
در نواحى شنزار كنارههاى دريا خصوصا سواحل بحر الروم ( مديترانه ) ، آفريقاى شمالى ، صقليه و كرس مىرويد .
بيشتر در سواحل هند است .
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 3 ، ص 205 .