دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٧

تركيب شيميايى :

و نيز در حديث ديگرى از پياز به عنوان از بين برنده خستگى تقويت كننده اعصاب و افزايش دهنده نيروى حركتى و تقويت كننده قواى ناميه و رفع كننده تب ياد شده است

عن جابر قال : قال ابو عبد اللّه عليه السلام :

البصل يذهب النصب و يشد العصب و يزيد فى الماء و الخطأ و يذهب بالحمى

. « 4 »

عن محمد بن سنان قال : سألت أبا عبد الله عليه السلام عن أكل البصل و الكراث فقال :

لا بأس بأكله مطبوخا و غير مطبوخ و لكن ان اكل منه ما له أذى فلا يخرج الى المسجد كراهية أذاه على من يجالسه . « 5 »

مزاج :

مزاج :

گرم در آخر سوم و خشك در ابتداى درجه سوم و گويند گرم در درجه چهارم است و خوراك آن 12 الى 24 گرم مىباشد . نوع آبدار پياز رطوبت بيشتر و حرارت كمترى نسبت به نوع خشك آن دارد . جوهر آن غليظ و رطوبت زيادى مىباشد كه مقوى باه است و بوئيدن آن جهت رفع ضرر هواى وبائى ( هوايى كه به مرض و با آغشته شده ) و تعفن هوا مىباشد تخم آن نافع بهق سفيد است با ادويه مناسبه جهت پختن اورام بارد بازيت و دفع كنجى ناخن تجربه شده است . نيز زخمهاى پرچرك و فراش معده را نفع مىدهد و سدد دماغ است . « 6 »

تركيب شيميايى :

تركيب شيميايى :

در پياز وجود تركيبات گوگردى ، ويتامين‌هاى مختلف ، مواد كانى مختلف ، نوعى

انسولين گياهى به نام گلوكوكنين ، قند غير قابل تبلور ( 1011 ) ، ساكاروز گاهى مالتوز ، نيترات ، فسفات و حتى استات دوشو ، صمغ ، املاح ، سديم و پتاسيم و اينولين و در برگ گياه مقدارى قند و آنزيم‌هاى مختلف محقق شده است .


( 4 ) - بحار ، ج 66 ، ص 247 ؛ محاسن ، ص 522 .

( 5 ) - بحار ، ج 66 ، ص 247 ؛ علل الشرايع ، ج 2 ، ص 207 .

( 6 ) - طب النبى ، ص 172 .