دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٤

تعريف :

كافور نعناع

pepper mint campher

را اولين بار شخصى به نام

gmelin

در سال 1824 نام برده است . اين ماده را او از نعناع نوع اورپى حاصل كرده است .

آقايان

pereira

و

guibourt

در باره

menthol

چنين گفته‌اند و در سال

1862

يك نوشته تذكرى در باره

peppermint

توسط

oppenheim

از ژاپن براى يك گروه شيميايى فرستاده شد اين گياه براى اروپا صادر مىشد موقعى كه اين ماده وارد اروپا شد براى سردرد و درد اعصاب استعمال شد در فرانسه قديم آن را

gouttes japonaisse

مىگفتند .

در سال 1874

archibald duncan

يك طالب علم از دانشگاه ادنبرگ اثر ضد عفونى كننده اين گياه را بيان كرده و گفت كه آن

antiseptic

هم است دكتر اى روزنبرگ ( لانسيت 1885 ) يك محلول الكلى و اترى از آن براى امراض بينى و حنجره و حلقوم بيان كرده است هنوز ماده

menthol

در اروپا و امريكا خيلى مستعمل است . نيز اطباء آن را براى حالت قى شديد كه به سبب امراض باشد بسيار مفيد مىدانند .

روغن نعناع بوى خاص منتول :

mint campher mint stearopten c 10 h 20 o

و نيز مواد

menthene c 10 h 18

دارد و به قول

moriga

يك نوع روغن به فرمول

c 10 h 18 o

در نعناع مىباشد .

ماده مركب

borneoloc isomeric

توسط

beckett

و

wright

در سال 1875 در روغن بيبرمينت ژاپنى حاصل شده است . منتول انواع مختلف هيدروكربن به فرمول

c 15 h 24 c 10 h 16

و

terebinthinate

با بوى ليمو دارد .

پودنه :

mentha arvensis linn

بيشتر در چين و ژاپن روييده مىشود و از آن روغن ، مانتول و

pepper mint campor

درست مىكنند . روغن را در چين :

lin tsao

در ژاپنى :

hakuno abura

و در هندى : پودينه ، كاتيل و ماده

menthol

كه جوهر نعناع است را به زبان چينى :

po ho yo

و به ژاپنى

hatsca

مىگويند .

peppermint

در چين و ژاپن بيش از 2000 سال پيش استعمال مىشده است . ابن سينا آن را به نام فودنج التيس

mentha hircina

و اين نوع نعناع را از تمام انواع ديگر