دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٤

خواص :

تيره

piperaceae

است اشتباه شود .

گياه داراى نوعى اسانس مخصوص است كه مركب از سينئول و احتمالا سابى نن

sabinene

پىنن

pinene

و سزكوئىترين مىباشد . ميوه‌اش داراى معادل 47 / 0 % از اين اسانس است .

malet

در سال 1908 تان‌نوزيدهائى كه از مواد رنگى به حساب مىآيد به نامهاى وى تكسين

vitexine

و وى تكسينين

vitexinine

از آن به دست آورد .

خواص :

خواص :

ميوه اين گياه سابقا تحت نام

semen agne casti

به عنوان تسكين دهنده قواى شهوانى مصرف مىگرديده است .

dr . h . leclerc

مصرف دم كرده 10 % سرشاخه گلدار اين گياه را به عنوان ضد تشنج در اختلالات عصبى

psycho nevrose

و غيره توصيه نموده است . براى ميوه‌اش اثر نيرو دهنده ، اشتهاآور ، مدر ، بادشكن و حتى مخدر قائل‌اند .

دكتر

bontius

ماده

vitex negundo

را نوشته است و گفته كه اين ماده مدر حيض و مسكن دردها مىباشد و حمام ( غسل ) به وسيله اين گياه براى امراض كمبود فشامن و امراض مجهول مىباشد آقاى دكتر و محقق

fleming

آن را از گياهان و سبزيهاى سودمند شناخته است . براى استعمال ، اين را به طريقه خاص براى ضماد درست مىكنند .

برگهاى تازه را در يك ديگ سنگى مىپزند ، بعد آن را بر روى ورم و درد مىبندند ، روزى 3 يا 4 مرتبه عوض مىكنند تا ورم و درد زائل شود .

نيز به قول بعضى از برگ آن توشك درست كرده بر آن مىخوابند كه سردى سر و درد سر را مفيد است دكتر هو

dr hove

در سال 1787 بيان كرده كه هنديها در بمبئى آن را گياه ضماد و كماد مىگويند عصاره برگ آن را با جعده ( بهنگره ) مخلوط با ريحان و نانخواه ( زنيان ) براى مرض روماتيسم استعمال مىكنند . عصاره آن به جرعه 6 گرم با روغن خوراكى و فلفل سياه نيز در روماتيسم داده مىشود و در بزرگ شدن طحال 24