دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٧

تعريف :

* پنبه

* پنبه

تعريف :

تعريف :

در فارسى آن را پنبه و تركى پانبوق و اعراب قطن گويند . گلهايش داراى رنگ زرد روشن و لكه‌هاى ارغوانى است . ميوه آن غوزه ناميده مىشود و داراى جدار خشك و سه تا پنج خانه است كه در اين خانه‌ها پس از شكفتن غوزه الياف پنبه نمايان مىشود .

بهترين زمين براى كشت پنبه زمينهاى پوك است كه كمى شوره داشته باشد . الياف پنبه سفيد مايل به زرد است و دانه‌هايى كه معروف شده‌اند به پنبه دانه داراى بيست تا سى درصد روغن قابل استخراج مىباشند كه در زمستان در حرارت 2 تا 4 درجه بالاى صفر منجمد مىشود و داراى ويتامين « اى » مىباشد . روغن آن خوراكى است مشروط بر اينكه كاملا تصفيه شده و بوى آن گرفته شده باشد .

پنبه : به فارسى پنبه و جوزق و در اصفهان كلوزه گويند . در كتب سنتى با نام عربى آن قطن آمده است . به فرانسوى بوته آن

cotonniere

و به انگليسى :

cotlon peant .

نامند گياهى است از خانواده پنيرك

maevaceae

و داراى گونه‌هاى مختلفى است كه به