دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٥

مزاج :

ضد التهاب و سوزش به آن امراض كه امروز

salisylic acid

مستعمل است استعمال از

riese

شد و نيز براى تب نوبتى و مسكن و سرماخوردگى استعمال مىشد . اسامى انگليسى :

salix caprea linn

از خانواده :

salicineae

فرانسوى :

marceav marsault

اسم قديم يونانى مثل اسم سنسكريت

vitika

و اسم قديم آلمانى

wida

و اسم قديمى انگليسى

with

يا

withy .

هرودوتس

herodotus

آن را ذكر كرده است . نيز

theophratus

دو نوع آن را ذكر كرده است . ديسقوريدوس آن را

astrigent

قبض و جمع كننده بيان كرده است و استعمال پوست ، برگ ، تخم و عصاره آن را مجدا ذكر كرده است پلينى جاى روئيدن آن و فوائد را ذكر كرده است . اطباى جديد آن را سرد كننده گفته‌اند .

آنها گفته‌اند استعمال آن در زنها عقيم واقع مىكند . عصاره قوى آن را حكماى يونان و روم به نقل

fee

يك نوع منا گفته‌اند . ابن سينا و ديسقوريدوس در فوائد آن هم خيال هستند و لكن ابن سينا استعمال گل آن را كه

salitcarrea

باشد به نام بهرامج

behramet

جدا نوشته است . بهرامج كلمه عربى است كه از كلمه فارسى بهرام

behrameh

منقلب شده است . اطباى مسلمين عصاره و صمغ اين درخت را بيان كرده‌اند . حاجى زين مىگويد كه عصاره آن از برگ خارج مىشود كه

m . raby

آن را به نام بيد انگبين نوشته است كه آن را در انگليسى

willow honey

عسل بيد مىنامند و گفته‌اند كه اين عصاره از برگ و شاخهاى تازه آن استخراج مىشود كه آن شيرين است .

در ايران

salix capreh

به نام بيد بلخى معروف است و گل آن به نام بيد مشك پوست آن هنوز در ايران به صورت تب‌بر معروف است .

ايچى سن انواع درخت بيد را كه باغى يا بيابانى هستند مرقوم كرده است :

1 saliy pycnostachya anders 2

saliy acmophylla boiss 3 saliy babylonica linn