دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٤

مزاج :

مزاج :

مزاج :

سرد و خشك به درجه اول . مقدار خوراك آب برگ تازه از 24 گرم تا 60 گرم .

نيز براى

hay fever

كه از علف بخش مىشود استعمال مىكردند كه آن را تسكين مىداد . از اين خوراك 10 گرم استعمال مىكردند . كم كم اين ماده از استعمال دور شده بود گفتند كه اين بر حرارت مريض فائده ندارد و لكن بعد از كشف فائده آن در مرض التهاب و سوزش آن به واسطه

ringer

و

bury

تجزيه شد كه آن بر حرارت بچه‌هاى سالم از مرض اثر نمىكند . اين دواء در خوراك زياد آثار جانبى دارد مثل صدا در گوش ، كرى ، ضعف عام ، نبض سريع و ناتوان و حالت زحمت و رعشه در بدن .

پوست بيد ماده

salicin

واكس ، چربى ، صمغ و تانن

tanin

دارد . جانسون در سال 1875 يك نوع شكر در آن نشان داد كه شيرينى خفيف در آن است و گلوكوسائيد به نام

c 20 h 20 o 8 benzohelicin

كشف كرد « 1 »

و در تمام امراض خفيفه آن را بطور طب محلى استعمال مىكنند .

روغن بيد از دو قسمت عرق بيد و يك قسمت روغن كنجد جوشانده درست مىكنند تا آب تبخير شود و روغن بماند . آن در سرفه مفيد است .

در قديم الايام اين درخت مورد بحث حكماى اروپا بوده و لكن در سال 1763 ميلادى دوباره مورد بحث قرار گرفت ، ام . استون

m . stone

يك اعلاميه چاپ كرده بود كه

salix alba

در علاج تب اجاميه

malaria

و تب موسمى نوبتى مفيد است . پوست درخت بيد مشك بواسطه بسته جيمس وارد طب شد و نيز بر تقرير آن اطباى ديگر مستر وايت و مستر جى و لكى سن تأييد كردند .

برگ بيد در دستور ادويه لندن ادنبرگ دوبلن از ادويه مستعمله رسما مذكور بوده و آن را بدل خوبى از قباقنا گنگنه

cinchona

كه در تب مالاريا خوب است مىدانستند

salicys caprea

يكى از انواع بيد است كه ماده

salicin

و

tannin

دارد .

salicin

كه در سال 1825 كشف شد و در سال 1830 درست رائج شد به صورت


( 1 ) - فارماكوگرافيا ، ج 11 ، ص 364368 .