دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٨
روايات :
مىآيد كه براى بواسيرهاى متورم استعمال مىشود . « 4 »
« به » را اگر قطعه قطعه كنند و در آب بجوشانند جوشانده مقوى به دست مىآيد كه
قابض است . در مواردى كه عمل هضم به زحمت صورت مىگيرد و در اسهالهاى سبكى كه در اثر بيحالى و تنبلى روده‌ها پيدا مىشود ، براى معده و روده‌ها فايده دارد .
اگر آب « به » را بگيرند و هم وزن آن شكر اضافه كرده و بجوشانند شيره‌اى بوجود مىآيد كه در ورم شديد امعاء فوق‌العاده مفيد است . « 1 »
دم‌كرده شكوفه « به » كه تازه و يا خشك شده باشد به مقدار سى گرم در يك ليتر آب با عرق بهارنارنج مخلوط كنند و بياشامند به زودى به خواب عميق فرو خواهند رفت .
دم‌كرده شكوفه « به » را كه تازه يا خشك شده باشد به مقدار سى گرم در يك ليتر آب سرفه را آرام مىكند . « 2 »
در ميان كردها برشته شده آن را براى رفع سرماخوردگى و نرم كردن سينه تجويز مىكنند و از دانه « به » هم براى رفع سرفه استفاده مىنمايند . « 3 »
« به » براى كسانى كه ضايعات ريوى دارند سودمند است ، لذا مصرف آن براى مسلولين توصيه شده . خوردن خام آن جهت معالجه وسواس و تسكين دردسر و آبريزش بينى و تقويت كبد و بينى مفيد مىباشد . شكوفه تازه « به » مسكن سينه ، دردسر و قى كردن است . « 4 »
« به » را به اسم علمى
Cydonia Vulgaris
و بهدانه را به اسم علمى
Cydonium
نوشته‌اند .
« به » درختى از تيره گل سرخيان جزو دسته سيبها كه پشت برگهايش كرك‌دار است ، ميوه‌اش زرد و خوشبو و كرك‌دار است . در ميوه‌اش مواد غذايى بسيار جمع مىشود .
بهى ، آبى ، سفرجل . « 5 »
روايات :
( 4 ) - ميوه‌ها و سبزيهاى شفابخش ، ص 172 .
( 1 ) - ميوه‌ها و سبزيهاى شفابخش ، ص 171 .
( 2 ) - ميوه‌ها و سبزيهاى شفابخش ، ص 172 .
( 3 ) - محمد غفارى تهران .
( 4 ) - زبان خوراكيها ، ص 149 - 147 .
( 5 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 608 .