دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٧
تعريف :
* بنفشه
* بنفشه
تعريف :
تعريف :
گياهى است با شاخه‌هاى بسيار باريك كه از يك ريشه روئيده مىشوند و برگ آن شبيه به برگ انار و حنا مىباشد . به قول گيلانى گل بنفشه در طب استفاده مىشود . گياه آن در مكانهاى سايه و نمناك روئيده مىشود . « 1 »
بنفشه اسم فارسى است و عربى آن بنفسج مىباشد . نيز به فارسى كاكوش و به عربى فرفيرو گويند .
بنفشه گياهى است شناخته شده كه سابقه تاريخى چندين هزار ساله دارد . چنانچه در آيين ديرينه زرتشتى مورد ستايش بوده است . از نظر طبى و كارآيى ، در اسلام روايات زيادى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و ائمه اطهار عليهم السلام در خواص طبى و معالجه بيماريها نوشته‌اند .
اين گياه در اغلب مناطق مانند : هندوستان ، ايران ، افغانستان ، عربستان و مصر بطور خودرو و طبيعى در باغ و جنگل و كوهستان مىرويد . و بيابانى و وحشى آن از بستانى آن
( 1 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 352 .