دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٣
تعريف :
تسكين دهنده انواع دردها ، بلوط بو داده و گرد شده را جهت تسكين ناراحتىهاى
دستگاه هاضمه ، براى قبض مزاج ، تسكين خون ريزى مىتوان به كار برد . « 1 »
محل رويش :
محل رويش :
ميوه درخت بزرگى است كه محل رويش آن در كوهستان و سنگلاخها مىباشد .
* بليله
* بليله
تعريف :
تعريف :
اين گياه مخصوص نواحى گرم است و بومى هند مىباشد . ميوه‌هاى آن تقريبا به بزرگى يك بادام معمولى است . گوشت روى ميوه كه روى پوست دانه را پوشانده تلخ مزه و قابض است ، پوست دانه‌اش بسيار سخت است و از مغز آن روغن مخصوصى مىگيرند . به طور كلى ميوه‌هاى اين گياه در تداوى مورد استفاده واقع مىگردد . « 2 »
بليله را در هند بهيله مىگويند .
ميوه‌اش قدرى بزرگتر از مازو و بلندى درختش به 28 تا 33 متر مىرسد . وقتى كه برگهايش كوچك است ، رنگش مسى است . برگ كاملش 20 سانتىمتر است ، هر سال در ماه فوريه برگها مىافتند و در ماه آوريل برگهاى تازه مىرويد . پوست درخت ، خراشدار و رنگش خاكى است و لكه‌هاى آبى دارد . در ماه ژوئن گل در مىآورد و در ابتداى زمستان ميوه‌اش در مىآيد . رنگ ميوه بور و مايل به زردى ، طعمش بدمزه و قدرى ترش مىباشد .
مزاجش سرد در درجه اول و خشك در درجه دوم است و خوراكش 5 تا 7 گرم است .
معروف است كه هر كجا درخت هليله باشد درخت بليله هم حتما بايستى باشد . بيشتر در هند و كشمير به دست مىآيد ، اصلاح كننده آن عسل و شكر است .
ميوه ناپخته‌اش ملين و پخته‌اش قابض است و يكى از اجزاء دواى معروف اطريفل
( 1 ) - صد گياه و هزار درمان ، ص 64 .
( 2 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 578 .