دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٩
تعريف :
* بلوط OAK TRCE
* بلوط
OAK TRCE
تعريف :
تعريف :
برگ آن را به سريانى و رومى : قلبا و بلوط و قيلون در وردبين نامند و داخل آن مثل برگ خرنوب سفيد و ظاهر آن سبز است .
منظور از مطلق آن ، ميوه بلوط مىباشد كه معروف است و مىگويند بر دو نوع است :
مستطيلى و دايره‌اى شكل . به نوع دايره‌اى شكل ، شاه بلوط يا بلوط الملك و در انگليسى اوگ گويند و البته اين نوع از نوع مستطيلى ، لذيذتر و به عنوان خوراكى براى مردم مىباشد . درخت آن شبيه به درخت فندق است . مؤلف كتاب ما لا يسع ، آن را سه نوع ذكر كرده : يك نوع ، دايره‌اى شكل كه همان شاه بلوط مىباشد و دو نوع مستطيل شكل كه از اين دو نوع يكى شيرين و خوردنى و ديگرى تلخ و غير خوردنى است . در ديلم و طبرستان هر دو نوع مىباشد .
جالينوس گويد : در بعضى سرزمينها ، درخت بلوط يك سال بلوط و يك سال مازو بار مىدهد . ميوه تازه آن را در آتش انداخته بريان كرده و با نمك يا بىنمك مىخورند و بسيار خوشمزه مىباشد . بلوط را به فارسى : بالوط ، به طبرستانى : دارمازى ، به يونانى :
قالاپود يا قلاپود ، به رومى : فربينون ، به انطاكيه‌اى : دوام ، به عراقى : عفضيج به مصرى :
ثمر الفؤاد و به هندى : سيتاسپارى مىگويند .
بلوط : درختى از تيره بلوطىها كه سر دسته گياهان تيره خود را تشكيل مىدهد . اين درخت داراى دو نوع گل است كه معمولا در انتهاى شاخه‌ها قرار مىگيرند ، ميوه اين گياه به صورت فندقه بيضوى شكل كشيده است كه پياله‌اى تا نيمه آن را فرا گرفته . « 1 »
بلوط به عربى و فارسى : بالوط . طبرستان : دارمازى . يونانى : قالابودوقلا بود . رومى :
قرنبيون . مهرى : ثمر الفؤاد . انطاكيه‌اى : دوام . در عراق : عفضصيج . هندى سيتاسپارى .
ميوه درخت بزرگ كوهى است . « 2 »
( 1 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 576 .
( 2 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 45 .