دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤
محل رويش :
سوزش است .
در هند از تخم ميوه آن براى جلوگيرى از اسهال استفاده مىكنند . « 4 »
ميوه نارس و گياه آن طعم تلخ و ناپسند و اثر قابضى دارد ، كه از آن به عنوان قابض در
اسهالهاى ساده استفاده به عمل مىآيد . ميوه رسيده آن اثر مدرّ دارد ، و در موارد كمى دفع ادرار و وجود سنگ در دستگاه دفع ، مصرف مىشود . گل و ميوه آن به مصرف دفع سكسكه اطفال مىرسد ، چوب آن در ناراحتىهاى هضمى منشأ صفرا كه با سر درد و تهوع همراه است و پوست ساقه آن در ديسانترى اثر درمانى ظاهر مىكند ، براى گلهاى آن اثر مقوى باه و براى ميوه‌اش اثر مذكور و مقوى قائلأند . شيره ميوه نارس و گياه آن بر روى زخمهاى تازه جهت درمان استفاده مىشود و چون تانن فراوان دارد تاثير آن سريع مىباشد . از روغن دانه جهت درمان اسهالهاى ساده و از پوست درختچه در رفع تب‌هاى نوبه مىتوان استفاده نمود . دم كرده ميوه آن به صورت غرغره جهت معالجه آفت لثه و همچنين درمان گلودرد و التهاب مخاط دهان به كار مىرود . « 1 »
خوراك :
خوراك :
مقدار خوراك آن از 5 تا 7 گرم و مزاج آن دو درجه گرم و خشك مىباشد . « 2 »
خوراك آبنوس تا سه درهم مىباشد . « 3 »
ضرر و اصلاح :
ضرر و اصلاح :
آبنوس براى معده مضرّ است و مصلح آن صمغ عربى يا شاهسفرم است . آبنوس براى چشم گرم ضرر دارد و مصلح آن شياف ابيض است . « 4 »
بدل يا مشابه :
بدل يا مشابه :
بدل آبنوس چوب كنار خشك ( درخت سدر ) است . « 5 »
محل رويش :
محل رويش :
در ايران نمىرويد و پرورش هم داده نمىشود . « 6 »
اين درختچه در نواحى بسيار گرم آسيا مانند هند و سيلان مىرويد . « 7 »
آبنوس در هند ، ماداگاسكار و جزيره موريس مىرويد . « 8 »
( 4 ) - دستور بريتانى .
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 269 .
( 2 ) - دستور بريتانى .
( 3 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 93 .
( 4 ) - همان ، ج 1 ، ص 93 .
( 5 ) - همان .
( 6 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 1 ، ص 269 .
( 7 ) - همان .
( 8 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 26 .