دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢١
تعريف :
محل رويش :
محل رويش :
اصل اين گياه در سواحل شط نيل است و امروزه در قبرس و سيسيل ( صقليه ) نيز ديده مىشود .
خواص :
خواص :
قسمت تحتانى ساقه‌هاى اين گياه محتوى مواد ذخيره‌اى است كه به مصرف تغذيه زارعان و دهقانان مىرسد . از الياف ساقه‌هاى قابل انعطاف اين گياه يك نوع كاغذ مىسازند به نام پاپيروس .
ابردى ، درخت كاغذ مصرى ، جگن نيل ، پاپروس ، حقى و حفاد . « 1 »
اگر بر روى زخم پاشيده شود آن را خشك مىكند و اگر در سركه تر كرده ، خشك كرده ، بسايند و بر ناصور بپاشند نافع مىباشد و خاكستر آن براى آكله نيز به كار مىرود . و بدل سوخته آن كاغذ سوخته آن است . « 2 »
* بذر قطونا يا اسپرزه
* بذر قطونا يا اسپرزه
تعريف :
تعريف :
اسفرزه دو نوع است ، زمستانى و تابستانى و اندازه درمانى آنها به وزن دو درهم است . بهترينش سنگين و چاق كه در آب ته نشين مىشود .
بذر قطونا به عربى : نجذف ، يرغوثى . فارسى : اسپغل ، اسپرزه ، بنگو ، شكم دريده .
فارسى قديم : اسپيوس ، اسفيوس ، اسفيدش . رومانى : بشوليون . يونانى : قسليون .
سريانى : قاطو . تورانى : قارنى باروق . سنسكرت : ايشدگول ، سنگدهبيح . هندى :
ايسپگول .
انگليسى :
sapgul seed
( 1 ) - فرهنگ معين ، ص 502 .
( 2 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 274 .