دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢
تشخيص نوع اصيل آن :
سنگين و گرانبهاست . « 4 »
قسمت مورد استفاده آن گل ، پوست ، چوب ، ساقه ، ميوه نارس و رسيده ، دانه و روغن حاصل از آن مىباشد . « 5 »
روايت :
روايت :
در حديث منقول است كه حضرت امام رضا عليه السلام حقه‌اى بيرون آوردند از آبنوس و در آن خانه‌ها بود كه در هر خانه‌اى بوى خوشى بود كه يكى از آنها مشك بود . « 1 »
اسم :
اسم :
آبنوس را به فرانسوى
Ebenier
، به لاتينى
Diospyros Ebenum
، به انگليسى
Ebony
و به هندى آبنوس مىگويند . درخت آبنوس و كاكى از تيره
Ebenacees
مىباشند ، نيز به درختى از جنس
Dalbergia
هم آبنوس مىگويند . « 2 »
آبنوس را به لاتينى :
Diosyprose Ebenum
و به فرانسوى
Ebenier
مىگويند و از تيره پروانه داران
Legumineuses
مىباشد . « 3 »
آبنوس از تيره
Diospyros Embryopteris
مىباشد و به انگليسى
Riber Ebony
به هندى
Gab
و
Tendi
و به عربى آبنوس هندى مىگويند . « 4 »
آبنوس ، معرب ابانس يونانى است . نيز به يونانى سيفافيطوس ، به رومى ايكسلين و به فارسى و هندى به آبنوس معروف است . « 5 »
در لغت عامه انگليسى آن را
Ebory
، به لغت طبى
Diospyrus Persimmor
و به زبان هندى تيند مىگويند . « 6 »
تشخيص نوع اصيل آن :
تشخيص نوع اصيل آن :
علاوه بر نوع اصلى ، درختان ديگرى در تيره پروانه داران وجود دارد كه چوب آنها سياه و شبيه آبنوس است و به آنها آبنوس دروغى ، « شجرة النحل » و قصاص و قطيس مىگويند . بهترين راه تشخيص بوى بد آنها هنگام سوختن است . الوار آبنوس اصلى بيش از يك وجب نمىشود ، ولى بعضى از انواع بدلى وسعت بيشترى دارند . « 7 »
( 4 ) - الافريقايى و المصرى ، ابن منظور ، لسان العرب ، نشر الادب الحوزة ، سنه 1405 ه . مطابق 1363 ق .
( 5 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 269 .
( 1 ) - حلية المتقين ، ص 114 .
( 2 ) - لسان العرب و لاثانى .
( 3 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 26 .
( 4 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگر ، ج 2 ، ص 269 .
( 5 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 93 .
( 6 ) - دستور بريتانى .
( 7 ) - جزايرى ، دكتر غياث الدين ، زبان خوراكيها ، مؤسسه انتشارات اميركبير ، چاپ اول 1351 ، ج 3 ، ص 28 .