دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٧
عرق بادرنجبويه :
تشنج و آرام كننده است . بادرنجبويه در طب عوام به مصارف عديده مىرسد ، مانند رفع دل‌پيچه‌هاى ناشى از نفخ ، درد معده منشأ عصبى ، احساس چنگ زدگى در معده ، اختلالات هضمى ، طپش ، سردردهاى يك طرفه ، سرگيجه ، سنكوپ ، عصبانيت‌ها ، بىخوابى ، ضعف قلب ، استفراغهاى دوره باردارى ، فلج ، دردهاى عصبى دندان و گوش درد . « 2 »
محل رويش :
محل رويش :
اطراف تهران ، پس قلعه در ارتفاعات 1500 تا 1800 مترى ، رشت ، رودبار ، آذربايجان و نواحى شرقى .
عرق بادرنجبويه :
عرق بادرنجبويه :
قدما اثرات آرامبخش و تقويتى آن در مورد قلب و اعصاب پى برده بودند . در درمان
ناراحتىهاى قلبى مورد استفاده قرار مىگيرد و عرق مزبور در تحريكات عصبى ، برهم خوردن ريتم ، طپش و ضعف و ناراحتىهاى قلب به كار مىرود . « 1 »
بادرنجبويه در علاج بيماريهاى بلغمى و سودائى مفيد است . در آرايش و خوشبو نمودن دهان بسيار مؤثر است . زخم و قرحه سر ، بندآمده‌هاى راه به دماغ را باز مىكند و بوى بد دهان را بزدايد . شادىآور و توانبخش قلب ، راندمان غذا و كمك هضم است . « 2 »
بادرنجبويه داراى كامفر ، اسانس مليس ، مواد زرين ، مواد كلينيكى ، قندهاى مختلف و تانن است . بادرنجبويه مانند سبزى خوردن يا با سالاد خورده مىشود . بادشكن و هضم كننده غذاست . جوشانده بادرنجبويه براى رفع دردهاى معده ناشى از اعصاب و هيسترى و يرقان مفيد است و همچنين نفخ و تشنج معده را بر طرف و سردردهاى عصبى را از بين مىبرد . براى جلوگيرى از استفراغ 10 الى 15 قطره بادرنجبويه ، با يك
( 2 ) - گياهان دارويى ، ج 2 ، دكتر على زرگرى ، ص 618619 .
( 1 ) - فرهنگ خوردنىها ، پروفسور محمد حسين حاجبى ، ص 310 .
( 2 ) - قانون در طب ، ص 93 ، شيخ الرئيس ابو على سينا .