دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٣

خواص :

بوى آن خيلى خوش است . گربه خيلى عاشق آن است . « 1 »

در كتاب دستور بريطانى آن را به نام

aellassa offieinacis linne mellissh balm

نيز از آن روغنى به نام

melisshoil

ذكر شده است . « 2 »

به قول كتاب فارماكوگرافيا

badranjboxa

در عربى آن را بقلة الاتروجيه مىگويند . آن در هند از ايران وارد مىشود .

در لاتين عموما به نام

apiastrum

معروف است و گياه را زنبورها زياد دوست دارند .

هنگام تازه بودن طعم و بوى خوش در آن است و براى مرض ماليخوليا مفيد است و حكماى هند اين گياه ايرانى را تا به حال براى مرض ماليخوليا و غيره استعمال مىكنند .

در اروپا به نام

balm tea

معروف است و تا كنون علاج محلى آنجا است . و اين گياه بخصوص در دستور ادويه فرانسوى مذكور است . اقسام مختلف بادرنجبويه در اروپا ، آسياى مركزى و امريكاى شمالى حاصل مىشود .

برگ آن مقدار زيادى تانين دارد ، و مقدار 8 / 4 1 / 1 در آن روغن حاصل مىشود . « 1 »

بادرنجبويه : علفى است پايا ، معطر ، قسمت مورد استفاده فقط برگهاى خشك شده و گاهى نيز از پاجوشهاى گلدار آن به طور خانگى استفاده مىشود .

عربى : بادرنجبويه را ترنجان

turungan

يا حشيشه النحل

nahll

گياهى است پر شاخه و پرپشت .

مزاج :

مزاج :

مزاج آن گرم و خشك در درجه دوم است .

خواص :

خواص :

بهتر از همه ، تازه آن است كه مفيد جميع امراض بلغمى و سوداوى به خصوص خارش سوداوى مىباشد ، نيز حرارت دهنده به بدن ، شادىآور ، مقوى دل و دماغ و حواس و حفظ ذكاوت و صاف كننده ذهن است . مرهم آن مسكن دردهاى مفاصل است .

( 1 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 32 .

( 2 ) - دستور بريطانى ، ص 10431066 .

( 1 ) - فارماكوگرافيا ، ج 1 ، ص 117 .