دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٢
تعريف :
برداشت محصول از سال دوم شروع مىگردد . زيرا از گياه سال اول ، محصول كافى به دست نمىآيد . اين عمل معمولا در اوايل خردادماه سال دوم ، يعنى زمانى كه گلها رشد كامل حاصل نموده‌اند ، صورت مىگيرد .
اگر شرايط زمين از هر لحاظ براى رشد گياه مساعد باشد و بعلاوه دقت‌هاى لازم به عمل آيد ، مىتوان دو دفعه در سال اقدام به برداشت محصول نمود . برداشت دوم معمولا در شهريور ماه صورت مىگيرد ، معمولا اگر از زمين زراعتى دو مرتبه در سال برداشت شود بين 15 تا 20 هزار كيلوگرم برگ از هر هكتار زمين به دست خواهد آمد .
بهره‌بردارى بايد در زمانهاى مساعد صورت گيرد . يعنى صبحها از ساعت 9 كه شبنم
كاملا بر طرف شده باشد .
برگها در مجاورت هوا به سهولت خشك مىشوند مشروط بر آن كه به صورت قشر نازكى در يك سطح مستوى ، بر روى پارچه پهنى گسترده شوند . اين كار بايستى دور از رطوبت انجام گيرد .
شاخه برگدار گياه در دستگاههاى مخصوص ، تحت اثر گرمائى بين 35 تا 40 درجه خشك مىگردد .
تكثير از طريق دانه : براى اين كار دانه‌هاى رسيده گياه را در فروردين ماه ، در قطعه زمين مساعد مىكارند و سپس طبق فرمول كلى ، پس از آن كه دانه‌ها جوانه زد آنها را در زمين اصلى كه قبلًا آماده نموده‌اند با رعايت فواصل مشخص كه ذكر شد ، نشا مىكنند .
بادرنجبويه در منازل نواحى شمالى ايران به طور خودرو ديده مىشود .
عربى : مفرح قلب ، مفرح القلب المحزون ، حبق الريحانى ، حشيشه اللوز ، بقلة الريحان ، بقله غريبه ، بقلة الطيب .
فارسى : بادرنگبويه . رومى : ياسلفين . مصرى : ريحان النعنع . هندى : تره گربه ، بالنگبويه ، بادرنبويه ، بلى لوتن . سريانى : اطروحنا . يونانى : تيلفن ، مالى توفلن .
انگليسى :
arabian balm
و
hountain balm