دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦
اسم :
با آن گياههاى زمين ، از هر نوعى كه مردم و چهارپايان آن را مىخورند .
« اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهارَ » . « 6 »
خداست آن كه آفريد آسمانها و زمين را و فرود آورد از آسمان آبى ( باران ) را ، پس بيرون آورد از آن آب انواع ميوه‌ها ، در حالى كه آن ميوه‌ها روزى شماست و در اختيار شما قرار داد ( آب را ) تا كشتىها به فرمان او در دريا به جريان بيافتند و رام كرد براى شما جويهاى آب را .
« وَ اللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها » . « 1 »
و خدا فرستاد از آسمان آب ( باران ) را و به وسيله آن زمين مرده را زنده كرد .
« هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً لَكُمْ مِنْهُ شَرابٌ وَ مِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ » . « 2 »
اوست آن كه فرو فرستاد از آسمان آب را براى شما كه بعضى از آن آشاميدنى و از آن آب درخت روييده و چهارپايان چرانيده مىشوند .
* آبكامه
* آبكامه
تعريف :
تعريف :
آبكامه ، نان خورشى است با طعم ترش كه از شير و ماست و غيره مىسازند و نامهاى ديگرى نيز دارد ، از قبيل مرى ، كامه ، كومه و كامخ . « 3 »
خمير خشكى كه آبكامه از آن ساخته مىشود ، « فوده » ناميده مىشود . « 4 »
از آبكامه ، آن را كه سيلان و تندى بر آن غالب است ، « آبكامه » و آن را كه غليظ است و از ادويه قديم درست مىشود ، « مرى » گويند . آبكامه از اختراعات اطباى كلدانى است و ماده آن « فوذج » مىباشد . « 5 »
اسم :
اسم :
آبكامه را به فارسى آبكامه و سركه هندى ، به عربى و نبطى مرى و فانجى ، به
( 6 ) - ابراهيم : 32 .
( 1 ) - نحل : 65 .
( 2 ) - نحل : 10 .
( 3 ) - معين ، دكتر محمد ، فرهنگ معين ، مؤسسه انتشارات اميركبير ، چاپ چهارم ، ج 1 ، ص 21 .
( 4 ) - همان ، ج 2 ، ص 2584 .
( 5 ) - فوذج معرب از بوره فارسى است و آن را از گرد گندم و جو مىسازند تا خشك شود محيط اعظم ، ج 3 ، ص 275 .