دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٩

مشخصات اين گياه :

بابونه را به انگليسى عرفى

german chamomile

به فرانسوى عرفى

camomile d allemagne

محل رويش در شمال هند ، پاكستان ، ايران و اروپا روئيده مىشود .

آقاى سيب ثهورپ جواله ازديسقوريدس آن را به نام

anthemis chia

نوشته است . و در بعضى كتابها بابونه به نام

matricaria chamomilla

ذكر شده . البته از خيلى از گياهان نيز با اين اسماء نام برده مىشوند . دانشمند يونانى تهيوقراستوس آن را به اسم

of anthemon

نوشته است در هند اين گل از ايران و شمال هند وارد مىشود و آنها را به نام

anthemis nobis

مىشناسند لكن از اروپا همين نوع كه گل آن خيلى بزرگ است وارد مىشود . در كتاب سنسكرت از اين گياه و فائده آن ذكر شده است در هند اين گياه به واسطه اطباى مسلمين معرفى شده است .

اسم بابونه از نام يكى از روستاهاى عراقى كه نام آن بابونه است و در آنجا اين گياه زياد مىرويد گذاشته شده است و لكن آن را در عربى مقاح الارض و شجره الكافور مىگويند . اين را منبهه ملطق نوشته‌اند .

گياهانى به نام

chrycanthemvm , coronarium linn

به اردو : گل داوودى . به سنسكرت : جيكاتا ، چى كيكا . و

centipeda orbicularis lour

كه در هند و در بعض ممالك ديگر مىرويد ، بدل و مشابهه بابونه است . « 3 »

در كتب طب سنتى با نامهاى « اقحون » و « اقحون كبير » و « بابونه گاوى » و « كركاش » و « كركيش » نامبرده مىشود .

به فرانسوى

pgrethre parthehium , grande camomike

و به انگليسى

feverfew , whitewort , parthenium

ناميده مىشود . گياهى است از خانواده

compositae

تيره فرعى

pediae

نام علمى آن :

chrgsanthemum parthiumt bernh

مشخصات اين گياه :

مشخصات اين گياه :

( 3 ) - فارماكوگرافيا ص 274277 .