دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧١

انواع انجير ficus rumphi

در مرض ضيق النفس از آن استفاده مىشود و قىآور است . عصاره آن با گل مدار در يك ديگ بسته با خاكستر آن با عسل مخلوط كرده براى تنگى نفس استعمال مىشود .

ficus rEtusa linn

كه به هندى كام رپ مىنامند . در كوههاى هيماليا ، دكن و پنىسوئلا روئيده مىشود و در درد مفاصل ، برگ و پوست درخت را معجون كرده و ضماد مىكنند و جوشانده آن را در مرض قولنج بادى به اين ترتيب درست كرده و مصرف مىكنند : عصاره برگ انجير ، عصاره برگ ريحان و روغن خوراكى به طور مساوى بجوشانند تا وقتى كه تمام آبش بخار گردد و تقريبا اين عمل بايد بيست مرتبه تكرار گردد بعد آن روغن را بر شكم ضماد مىكنند . « ريد » به تجربه كشف كرده كه 12 گرم عصاره پوست انجير با شيرين بيان در امراض جگر مفيد است .

ficus aspErrima roxb

كه به هندى : كالىآمر مىنامند و در وسط هندوستان و پنىسولا روئيده مىشود . در كشور پرتغال اسم آن

folhas da raspa

هست . درخت آن كوچك و عصاره درخت و پوست آن در بزرگ شدن جگر و طحال مفيد است .

ficus danionam koing ficus hispeda Linn

كه به سانسكريت : ( كاكادمبارا ) اوكاكادمباريكا و علماء سانسكريت آن را كاوزفيك

cows fig

يعنى انجير گاو مىنامند و داراى خاصيتى مشابه

ficus glomEtra

مىباشد . مدن پال نيفانتا نوشته است : اين انجير را در هند : كات لوگر ، در بنگال : كاكودومار ، در بمبئى يوكترا يا درامبر و در مدرس :

پىآتيس مىگويند . « ريد » مىگويد : ميوه آن را در شير بز جوشانده ، در ورم جگر مفيد است .

« محمد شريف » آن را قىآور نوشته است . ميوه آن مانند انجير كوچك است . در بعضى از مناطق گرد ميوه را جوشانده ، در كمى آب معجون كرده بر ورمهاى بغل ضماد مىكنند . كشاورزان آن را براى خشكيدن شير ميش استفاده مىكنند . در آن ماده ساپونين موجود است كه اثر قىآور دارد و پوست آن داراى 1 / 2 درصد مواد تانين ، شمع و صمغ است . در آن ماده الكلايد كشف نشده است ولى از عمل جوشاندن با هيدرات باريم ،