دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٧

اسم :

آنها بيرون رفتند ، ديدند همه آنها مرده‌اند اما عُجب و خودپسندى بر حزقيل عارض شده و با خود فكر كرد كه سليمان پيغمبر بيش از من فضيلتى ندارد ، چون بر من هم اختيار هوا

داده شده است . در اين حال زخمى بر كبد حزقيل عارض شد و او را اذيت نمود . به خدا مناجات و خشوع كرد و روى خاكستر نشست ، خداوند به وى وحى نمود كه شير انجير را بگير و از بيرون بر سينه خود بمال ، حزقيل چنين كرد و خوب شد . « 1 »

« خذ لبن التين فحكّه على صدرك » .

امام ابى الحسن رضا عليه السلام فرمود : انجير بوى دهان را مىبرد ، استخوان را محكم مىكند ، موى را مىروياند و درد را مىبرد كه با آن احتياج به دوايى نداشته باشد . « 2 »

باز در روايتى ديگر امام رضا عليه السلام فرمود : « هو جيد للقولنج » . « 3 »

يعنى انجير براى قولنج خوب است .

در روايتى ديگر چنين است : « يشد الفم و العظم » . « 4 »

يعنى دهان و استخوان را محكم مىنمايد .

باز از امام باقر عليه السلام از امير المؤمنين عليه السلام كه فرمود : انجير را بخوريد كه بر قولنج نافع است .

امير المؤمنين عليه السلام فرمود :

« اكل التين يلين السدد و هو نافع لرياح القولنج »

« 5 »

يعنى خوردن انجير سددهاى بدن را نرم مىكند و بر بادهاى قولنج مفيد است . بعد فرمود : شبها از آن كم بخوريد .

اسم :

اسم :

انجير را به لاتينى :

ficus carica

به عربى : تين ، به فرانسه :

arbrE - A - cariQuEs , figuiEr

به انگليسى :

commonfig - TrEE

به آلمانى :

EchtEr fEigENbaum , fEigEnbaum

و به ايتاليايى :

ficaja , fico

مىنامند . « 6 »

نيز به يونانى : سوقى ، به يمنى : بلس ، به سانسكريت : انجير ، منجل ، كاكود ، ميرى و

( 1 ) - محاسن ، ج 2 ، ص 553 .

( 2 ) - محاسن ، ص 554 ؛ مكارم الاخلاص ، ص 198 ؛ كافى ، ج 6 ص 358 ؛ طب الائمه ، ص 137 .

( 3 ) - همان .

( 4 ) - همان .

( 5 ) - همان .

( 6 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 369 ؛ گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 3 ص 70 ؛ المفردات ، ص 99 .