دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٥
خواص :
غنچه‌هاى آن مشابه عمامه است . « 3 »
اسم :
اسم :
دكتر على زرگرىى در كتاب خود
EUCAIYPTUS MANNIFERERA MUDI
را از گياهان مهم نام برده و ترشحات آن را از تحت نام مان در معرض استفاده قرار داده است . « 4 »
اكاليپتوس را در فرانسه و لاتين :
EUCALYPTUS
مىگويند و در اصل لغتى يونانى مىباشد و در شام : كينا ناميده مىشود . در مصر اشتباها آن را كافور مىنامند . « 5 »
اكاليپتوس را به فرانسوى :
TOMMIER
مىگويند . « 6 »
تركيب شيميايى :
تركيب شيميايى :
فراورده‌هاى ژنريك اكاليپتوس شامل : مانتول ، بتروئين ، اويل ، تنطور اكاليپتوس و الكل است . نيز روغن آن داراى 70 درصد سينئول است . تعدادى از گونه‌هاى اكاليپتوس داراى مقدار زيادى تانن هستند و مواد استخراجى را به نام تجارتى ميرتان به بازار عرضه مىنمايند و چنانچه ميرتان تنها مصرف شود ، چرم محكم و سختى كه در برابر آن مقاوم است ، با عالىترين كيفيت توليد خواهد كرد . روتن نيز از مواد زرد رنگى است كه به هنگام جوشاندن برگهاى بعضى از گونه‌هاى اكاليپتوس با مقدار كمى آب به دست مىآيد .
خواص :
خواص :
دم كرده اكاليپتوس نافع سرگيجه و جويدن برگش نافع بيماريهاى لثه است . « 7 »
صمغ اكاليپتوس نافع اسهال است و در روغن‌ها براى درد و در قرص‌هاى مكيدنى براى بيمارى حنجره داده مىشود . « 8 »
مصرف برگهاى اكاليپتوس در عفونت‌هاى برونشها تجويز گرديده است ، همچنين مىتوان آن را در معالجه و درمان نزله‌هاى مثانه و رحم و براى سوزاك استعمال و مصرف نمود .
اكاليپتوس تب‌بر ، اشتهاآور ، هضم كننده و داروى ديابت ( مرض قند ) است . مقدار مصرف آن سه تا چهار برگ تازه در يك ليوان آب جوش يا يك قاشق سوپخورى برگهاى
( 3 ) - لسان العرب ، ص 39 .
( 4 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 296 .
( 5 ) - لسان العرب ، ص 39 .
( 6 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 328 .
( 7 ) - گوش ، حلق و بينى ص 158 .
( 8 ) - دكتر فاضل موسوى .