دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٣
تعريف :
خواص :
خواص :
افلنجه مفتح ، ملطف ، مقطع ، محلل ، قابض ، مقوى سر و معده سرد ، مفتح
سده مغز و احشاء ، بادشكن ، اشتهاآور ، گرم كننده معده و آروغ‌آور شده است و شربت آن هر قدر كهنه‌تر شود براى تشنج بهتر است . افلنجه و عسل پاك كننده زخمهاى كهنه است و از آن قرصهايى براى زخم چشم تهيه مىكنند . نافع يرقان سوداوى و لاغر كننده طحال و شربت آن براى هضم مفيد است . خوردن آن مدرّ حيض و بول و سقط جنين مىباشد ، ضماد آن براى گزيدن حشرات مفيد و نوشيدن آن نافع افراد گزيده توسط عقرب و رتيل است و طلاى آن با روغن زيتون ، درد عقرب گزيدگى را از بين مىبرد . « 1 »
قلب ، مغز و جگر را قوت مىدهد ، اشتها را زياد مىكند ، بادها را تحليل ، سده‌هاى مغز را باز و معده را گرم مىكند و آروغ مىآورد . جهت عقرب گزيدگى و حشرات سمّى مفيد است . ماليدن آن بر بدن در محل گزيدگى درد را ساكن مىكند . « 2 »
مقدار مصرف : خوراك آن دو مثقال است . « 3 »
خوراك آن از 4 تا 7 گرم است . « 4 »
محل رويش : محل رويش آن شهرهاى هند است . « 5 »
* اقاقيا
* اقاقيا
تعريف :
تعريف :
اقاقيا را به اسم علمى :
ACACIA SENEGALL
نوشته‌اند كه همان صمغ عربى است . برگ و شاخه‌هاى درخت آن ( كه به اسامى درخت اقاقيا ، قرظ و ام غيلان است ) مورد استفاده طبى دارد . همچنين صمغ آن كه به اقاقيا و صمغ عربى معروف است ، در طب استفاده مىشود .
صمغ عربى ، عبارت است از ترشحات صمغى و خشك شده حاصل از ساقه‌هاى گياه ، آكاسيا ، سنگال يا ساير انواع آفريقايى آكاسيا كه از خانواده لگومينوزها هستند . و صمغ عربى به صورت قطرات كروى ، تكه‌هاى زاويه‌دار يا ورقه‌هاى كوچك به اندازه‌هاى مختلف و رنگ قسمت داخلى آن سفيد يا زرد مايل به سفيد و داراى شكافهاى كوچك ،
( 1 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 177 .
( 2 ) - بستان المفردات ، ص 86 .
( 3 ) - قرابادين كبير ، ص 82 .
( 4 ) - بستان المفردات ، ص 86 .
( 5 ) - فرهنگ داروها ، ص 24 ؛ بستان المفردات ، ص 86 .