دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٧
تعريف :
* افسنتين
* افسنتين
تعريف :
تعريف :
جابر بن حيّان در رساله خود از افسنتين نام برده است . افسنتين را به اسم علمى
ARTEMISIA ABSINTHIUM
نوشته‌اند . گياهى است كه در آخر تابستان
پيدا مىشود . گل و برگ اين گياه استفاده طبى دارد .
افسنتين گياهى است پايا به ارتفاع 40 تا 60 سانتىمتر و حتى يك متر است . سطح فوقانى و تحتانى برگ پوشيده از تارهاى فراوان است و ساقه و انشعابات آن نيز اين حالت را دارد . ميوه آن از فندق كوچك‌تر و داراى سطح صاف است . از كليه قسمتهاى افسنتين ، بويى قوى استشمام مىگردد .
پرورش افسنتين اگر ضرورت پيدا نمايد ، در زمينهاى رسّى و آهكى و از طريق بذر آن صورت مىگيرد . زمين كشت نيز بايد سبك و در معرض گرماى خورشيد باشد زيرا هواى سرد اصولًا براى رشد آن مناسب نيست . چون از نظر درمانى ، گياه وحشى بر انواع پرورش يافته آن مزيت دارد و بعلاوه غالبا در وسعت‌هاى زياد ، به انواع وحشى افسنتين برخورد مىشود ، از اين جهت كمتر اقدام به پرورش افسنتين مىگردد .
قسمتهاى زير زمينى گياه چوبى است و چون معمولًا در نواحى مجاور خاك ، جوانه‌هايى در آنها ايجاد مىشود كه موجب پيدايش ساقه فرعى مىگردد ، از اين جهت هميشه پايه‌هاى جديد با اين روش بوجود مىآيد كه خود پراكندگى بيشتر اين گياه را در يك منطقه باعث مىگردد .
قسمت مورد استفاده افسنتين ، برگ و سرشاخه گلدار آن است . بوى آنها قوى و طعم آنها بسيار تلخ است . « 1 »
افسنتين عبارت از برگها و سرشاخه‌هاى گلدار آرتميز يا آبسينتيوم از تيره كمپوزيته مىباشد . « 2 »
گياهى است از تيره مركبان كه پاياست و ارتفاعش از 50 سانتىمتر تا يك متر متغير
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 138 .
( 2 ) - فارماكو گنوزى ، دكتر آئينه چى ، ص 288 .