دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٥

روايت :

مصلح آن كاسنى و سكنجبين است . « 3 »

اسم :

اسم :

افتيمون را به لاتينى

cuscuta Epithymum murr

به فرانسه

du diable , teigme , cuscute du thym ch . devenus , cheveux

به انگليسى

lEssEr doddEr , clovEr doddEr , dErvels guts , small , doddEr

به آلمانى

filzcraut , sEid QuEndEd

به ايتاليايى

cuscuta piccola , Epitimo

و به عربى : افتيمون ، شكوثا ، شكوث و حماض الارنب مىنامند . « 1 »

افتيمون را سس صغير ، كشوث و دواء الجنون مىنامند . « 2 »

افتيمون اسم يونانى است به معنى دواء الجنون ، به عربى : شجر الصبغ ، به سريانى : سورمور ، به تركى : شيون و سبع الشعير « 3 »

، به هندى : اكاش بيل ، به سانسكريت : آكاش ولى ، اسرولرى كهولى ، اسربيل ، سپرش ، ويوم و نكا و آكاش بيل ، به انگليسى

air crEEpEr

به لاتينى

cuscutarEflExa (

كاسكوتاريفلكسا ) و

cassyrha filliformis (

كاستيها فل فورمس ) مىنامند « 4 »

.

افتيمون هندى را

cascutaEpithyum

و نوع اروپايى را

cascuta Europia

مىنامند كه در خاورميانه هم مىرويد . « 5 »

افتيمون را در قزوين سزم ، در مشهد پيچك و در قائنات زنج مىنامند . « 6 »

روايت :

روايت :

عبد الله و حسين ، پسران بسطام مىگويند : احمد بن رياح طبيب گويد : داروى ذيل را بر امام عرضه كردم براى درد پشت و شكم ، راضى شد .

فرمود : لبنى عسل خشك و ريشه انجدان از هر يك ده مثقال و از افتيمون دو مثقال ، هر كدام را جداگانه كوبيده و بجز افتيمون كه احتياجى به صاف كردن ندارد ، بقيه را از

يك پارچه ابريشم صاف مىكنيد . ولى افتيمون را تنها نرم كوبيده و همه اينها را با عسل كف گرفته شده ، خمير مىكنند و موقع خواب هر شب دو مثقال با آب گرم سرد شده

( 3 ) - بستان المفردات ، ص 54 .

( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 407 .

( 2 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 312 .

( 3 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 170 .

( 4 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 18 .

( 5 ) - فارماكوگرافيا ، ص 546 .

( 6 ) - حكيم اسفنديارى .