دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٦
اسم :
اشنه بوى معطرى دارد . گويا اين گياه را از هندوستان مىآورند . نوع سفيد رنگ اين گياه مطلوب و نوع سياه رنگش نامطلوب است . ديسقوريدوس گفته است : بهترين نوع اشنه همان است كه بر ساقه صنوبر و بعد از آن نوعى كه بر ساقه گردو مىپيچد و هر قدر
خوشبوتر باشد ، بهتر است . نوع سفيد رنگ مايل به آبى از سفيد ساده ، مرغوبتر است . « 1 »
اسم :
اسم :
اشنه را به لاتينى
sEtrara islandica
، به عربى : دواله ، دواء المسك و حزاز و نوعى ديگر از آن را به فرانسوى
sphagnEEs
مىنامند . « 2 »
و به فرانسوى
usnEE
، به لاتينى
usnEa
. « 3 »
به عربى : شيبة العجوز و مسك القرور گفته‌اند . به يونانى : ابرويقون و پريون ، به فارسى : دواله ، دوالك و دوالى و به قول گيلانى : ايدا اريد . و به هندى : چريله و چريره مىگويند . « 4 »
فرازى گويد : آن را به هندى : سيبلو و به لغت سجزى ، ژاله مىگويند . ابو نصر بن ابو زيد صهاربخت ، در قرابادين خود آن را به كرپس ، تفسير كرده است و بعضى به آن كرپاس پايه گفته‌اند . « 5 »
به سانسكريت : شيلاكيا ، شيلاورد و اسامى ديگر . « 6 »
به لاتينى
PErmElia PErlata
و
pErforta
و به انگليسى
lichEn
مىنامند . « 7 »
اشنه قرمز را به فرانسوى :
floridEEs ou rhodophycEEs
مىنامند . طحلب احمر در مصر ( الطحلب ) انواع بسيارى از نباتات را شامل مىگردد . طحلب خضرا را كه در شام مىرويد به فرانسوى
chlorophycEEs
مىنامند . طحلب زرقاء در شام مىرويد و به فرانسوى
cyanophycEEx ou alguEs blEuEs
مىنامند .
طحلب ارزق در مصر ( الطحالب ) و نوعى اشنه است كه در آن خانواده باكتريها و خانواده بزاق القمر مشمول است . طحلب سمراء در شام ، طحلب اسمر در مصر را به فرانسوى
phEophycEEs ou alguEs brumEs
مىنامند . اشنه فرانسوى را
alguE
و اشنه رنگرزى را :
orsEillE tinctoria
مىنامند . « 8 »
( 1 ) - قانون در طب ، ج 2 ، ص 62 .
( 2 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 289 .
( 3 ) - لسان العرب ، ص 21 .
( 4 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 163 .
( 5 ) - صيدنه ، ص 63 .
( 6 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 98 .
( 7 ) - فرهنگ مصور علوم طبيعى ، ص 362 .
( 8 ) - لسان العرب ، ص 21 .