دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٤
محل رويش :
زرتشتيهاى هند از چوب صمغ اشق به عنوان بخور در مراسم مذهبى خود استفاده مىكنند . اسم چوب اين صمغ در كتاب اوستاى مقدس آمده است .
كتاب همدرد ، از اشق در نسخه‌هاى زير استفاده كرده است :
1 - ضماد عشق : نافع ورم و بزرگى طحال است كه با سركه ضماد مىشود .
2 - ضماد كبريت .
3 - مرحم اشق : براى خنازير ، غدد را تحليل مىكند و براى درد مسكن است .
4 - مرحم رسل : زخمها را صاف كرده زود ترميم مىكند و غده‌هاى سخت را نرم مىكند . « 2 »
اشق نافع انسداد رگها ، درد مفاصل ، خشكى مفاصل ، تنگى نفس ، زخم پرده سينه ، سفتى طحال ، زبرى و گرى پلكها ، استسقاء ، يبوست ، كرم كدو ، سفتى بيضه و كبد ، ورم ، فلج ، لقوه ، نقرس ، بلغم ، رطوبت چشم ، سنگ كليه و مثانه ، زرداب ، خنازير و زخم مىباشد .
مقدار مصرف : مقدار خوراك آن از 1 تا 3 گرم است . مضر معده است و مصلحش سركه ، انيسون ، روغن گل و عسل مىباشد .
مقدار خوراك آن 3 گرم است . « 3 »
خوراك آن 1 گرم است . « 4 »
مقدار خوراك آن از نيم تا يك مثقال است . « 5 »
محل رويش :
محل رويش :
اين گياه در يزد ، اصفهان ، كوه كهرود ، نواحى كوهستانى كرمان و زرند كرمان ، نواكوه و بلوچستان مىرويد . « 6 »
در حوالى اصفهان ، شيراز و يزد به دست مىآيد . « 7 »
محل رويش آن نيز خراسان و پاكستان است . « 8 »
درخت اشق در مناطق سردسير مىرويد . « 9 »
محل رويش آن نيز ليبى است . « 10 »
( 2 ) - همدرد ، از ص 190 الى 256 .
( 3 ) - بستان المفردات ، ص 212 .
( 4 ) - دستور بريتانى ، ص 1111 .
( 5 ) - زبان خوراكيها ، ج 3 ، ص 58 .
( 6 ) - زبان خوراكيها ، ج 3 ، ص 58 .
( 7 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 161 .
( 8 ) - المفردات ، ص 80 ؛ بستان المفردات ، ص 212 .
( 9 ) - تحفه حكيم ، ص 25 .
( 10 ) صيدنه ، ج 1 ، ص 64 .