دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٧
تركيب شيميايى :
و به آلمانى :
BRECHINUSS , BRECHINUSSBAUM
مىگويند . « 1 »
اذاراقى اسمى سريانى است و به عربى : خانق الكلب ، حب الغراب ، انجوز المقى ، قاتل الكلب ، به فارسى : فلس ماهى و كچوله ، به سانسكريت : كارشكر ، كمپاك ، وش ، درم ، به هندى : كچلا و كاك پهل گويند .
به انگليسى :
DOQ POISN
و
POISON NUT , VOMT NUT
ن
به لاتينى :
NOX VOMICH
و درخت آن را :
STRYCHNOS NUX VOMICA
گويند . « 2 »
تركيب شيميايى :
تركيب شيميايى :
نواووميك داراى دو الكالوئيد مهم به نامهاى استريكنين ، دو الكائيد مذكور 2 درصد و حداكثر آن 3 درصد در دانه اين گياه ذكر شده است .
علاوه بر دو الكالوئيد مذكور ، يك گلوكزيد به نام لوگانين
LOGANINE
يا لوگانوزيد
LOGANOSIDE
نيز در دانه يافت مىشود كه
ROSENTHALER
آن را مشابه ماده‌اى به نام ملانتوزيد
MELANTOSIDE
ذكر نموده است .
نواووميك ، بعلاوه داراى اسيد ايگازوريك
AC . IGASURIQUE
يا اسيد كلروژنيك
AC . CHLCHLOROGENIQUE
به حالت تركيب با دو الكالوئيد مذكور ، يك ماده روغنى ، قندهاى احياء كننده و غيره است .
در برگ اين گياه ، يك آلكالوئيد ديگر به نام استريكنيسين
STRYCHNICINE
نيز وجود دارد كه به مقدار بسيار كم در دانه گياه هم ديده مىشود . در نواووميك ، وجود تركيبات ديگرى نظير كلوبرين آلفا و بتا
BCOLUBRINE
،
A
پزودواستريكنين نيز محقق است .
استريكنين ، الكالوئيدى بسيار سمى و داراى فرمول 2
O
، 2
N
، 22
H
، 21
C
است .
بروسين به فرمول
O 2 H 4
، 4
O
، 2
N
، 26
H
، 23
C
است . عمل آن نيز مشابه استريكنين
ولى با سميت كمتر ( حداقل 12 مرتبه ) مىباشد . « 1 »
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 360 .
( 2 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 198 .
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 260 5 .