درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٢

حديث دوم در لزوم حجت

نيروى معرفت و شهود اعتقادى است .

بالاخره معرفت كبريائى حقيقتى است كه در عالم ذر و ألست از آن ساحت كبريائى سؤال فرمود و رسول گرامى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء عليهم السّلام سبقت بپاسخ نموده به كلمه كوتاهى اقرار بربوبيت مقام كبريائى نموده و همچنين لازم آن عبوديت ذاتى و ارادى خود را اعلام نمودند .

معرفت صفات كبريائى و آثار او اصل و ريشه رسالت و نبوت و ساير مقامات و مناصب الهى است و معرفت اساس عبوديت و عبوديت اساس رسالت و نبوت است هم چنان كه معرفت ساحت كبريائى و صفات او سبب سبقت وجودى شده بر حسب ( وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ) همچنين سبب سبقت نهايت تقرب مىباشد .