درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٥

حديث چهارم از استطاعت و تفويض

شرح راوى عرض نمود به امام ابا عبد اللَّه عليه السّلام در قلب من خاطره‌اى خطور و خلجان نمود نميتوانم آن را اظهار نمايم جز اين كه از حضرتت سؤال نمايم در باره امر استطاعت كه آن را تصويب فرمائى و رخصت دهى .

امام فرمود چيزى كه در قلب خطور نمايد حرجى به آن نيست زيرا خاطرات در اختيار انسان نخواهد بود و خطور آنها در قلب و نه اظهار آنها ضرر نخواهد داشت چنانچه غرض استعلام و سؤال از آنها باشد .

قوله ( ع ) : اقول ان اللَّه تبارك و تعالى لم يكلف العباد ما لا يستطيعون و لم يكلفهم الا ما يطيقون :

ساحت كبريائى هرگز به بندگان تكليف زياده بر توان و قدرت آنان نخواهد فرمود بلكه تكليف نفرمايد جز آنچه حد طاقت و توان آنها است كه بتوانند انجام دهند و گر نه تكليف بيهوده بوده و قابل اطاعت نخواهد بود .

قوله ( ع ) : و انهم لا يصنعون شيئا من ذلك الا بارادته و مشيئته و قضائه و قدره :

راوى عرض نمود مردم نيز هرگز عملى نتوانند انجام دهند جز آنچه را