درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٩

باب النوادر حديث پنجم از اصول كافى

پس امام بحسب باطن و نيروى معنوى نحو ولايتى است بطور موهبت در باره عقايد قلبى و بر اعمال جوارحى مردم زمان خود و هدايت به معناى ايصال مردم بمطلوب و بمعبود بامر پروردگار است و مجرد ارائه طريق هدايت و تعليمات احكام نيست .

قوله ( ع ) و لسانه الناطق في خلقه :

هر دو صفت و موهبت كه نامبرده شده از شئون منصب امامت و وصايت از رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم است كه پس از رحلت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم است وظيفه اهل بيت بيان معارف و احكام الهى و تفسير آيات كريمه است و در جامعه بشر تعليمات و سخنان آنان دستور و حجت خواهد بود و اعلام و بازگوئى آنچه از تعليمات و بيان حقايق و احكام كه به آنان القاء شده است .

و آيه كريمه ( وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ ) ( انبياء 73 ) نيز وظايف امامت را بيان نموده و آيه كريمه در باره ابراهيم خليل و اسحاق و يعقوب عليهم السّلام است ولى بيان بطور كلى وظيفه مقام امامت است كه در جمله ( يهدون بامرنا ) آنان را به سمت و صفت هدايت از طريق نيروى باطنى و تأثير معنوى معرفى فرموده است .

و نظر باينكه هدايت بطور اطلاق نحو ولايتى است بطور موهبت در باره عقايد قلبى و بر اعمال جوارحى مردم زمان خود و هدايت به معناى ايصال مردم است بمطلوب و معبود بامر پروردگار و لازم ولايت و امامت شهود و احاطه بر عقيده ايمان و كفر مردم است .

بر حسب آيه ( جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ ) 143 / 2 .

و قبول هدايت نيز عبارت از صورت اعتقادى ايمان و نيروى تقوى است و موهبت وجودى و شخصيت انسانى كه فعل پروردگار و كن ايجاد است و ساير شرايط و افعال اختيارى و اعمال صالحه از جمله لوازم تشخص اهل ايمان است