دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٨
يك . منجى در آيين زرتشت
يك . منجى در آيين زرتشت
يك . منجى در آيين زرتشت
زرتشت پيامبرى ايرانى است كه دين پيروانش نيز با همين نام شناخته مىشود .
تاريخچهء اين دين تا پيش از قرن ششم قبل از ميلاد تا حد زياد ناشناخته است . امّا مىدانيم كه از آن زمان دين زرتشت ، دين رسمى سه امپراطورى متوالى ايران ، يعنى هخامنشيان ، اشكانيان و ساسانيان بوده است . « 1 » آموزش‌هاى سنّتى زرتشتى در كتاب مقدس اوِستا و نوشته‌هاى پهلوى يافت مىشوند . يكى از ويژگىهاى اساسى هرگونه نيايش ( يَسْنا ) ، كه بر محور آتش دور مىزند ، پاكى جسمانى و اخلاقى است . آيين زرتشتى را غالباً آيينى مبتنى بر دوگانه‌گرايى توصيف مىكنند ؛ زيرا بنياد تعليماتش بر مفهوم خدايى كاملًا نيك ( اهورا مَزدا ) است كه انگره مينوى شرير با او مخالفت مىكند . امّا سرانجام بدى مغلوب نيكى خواهد شد .
در اين آيين هيچ آموزه‌اى بر مبناى دوگانگى روح / جسم ديده نمىشود ؛ چون جهان مينوى و جهان مادى هر دو آفريدهء خدا به شمار مىروند . از اين رو هر زرتشتى مؤمنى موظف است هم از جنبه‌هاى مادى و هم از جنبه‌هاى معنوى وجود خويش را مراقبت كند . در اين دين والاترين آرمان‌هاى اخلاقى به ذهن القا مىشود .
مؤمن به محض آن كه به اين آيين تشرف مىيابد ، موظف است با اهريمن در همهء شكل هايش نبرد كند . « 2 »
به طور كلّى متون اوستايى را مىتوان به دو بخش تقسيم كرد :
1 . اوستاى قديم كه مشتمل بر گاهان ، يسْن هفت‌ها و دو دعاى معروف يسن 27 مىباشد .
2 . اوستاى جديد كه مشتمل بر متونى از قبيل وَنْديداد ، ويسپِرَد ، يشْت‌ها ، يسْن‌ها و خُرده اوستا است .
( 1 ) . فرهنگ اديان جهان ، جان آر . هينلز : ص 361 . ( 2 ) . همان ، ص 361 - 362 .