دارو مسئله پزشكى قرن ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٧
نااميد شدن ديابتشناسان فرانسه
اتفاقا براى تأييد نظر ما كه در محافل علمى جهان معاصر هنوز هم تعصب حكمفرماست شاهد عادلى وجود دارد كه خوشبختانه در رأس عالىترين مقامات علمى كشور يعنى وزارت فرهنگ و آموزش عالى قرار گرفته و او دكتر ايرج فاضل است كه در جلسهء هيئت امناء « بنياد پزشكى ابن سينا » هنگامى كه بحث پيرامون همين مقاله دور مىزد اظهار داشت :
« چيزهايى است كه ما بايد از مجامع بين المللى بپذيريم و چيزهايى است كه ما خود در آنها صاحبنظر هستيم و آنها بايد از ما بپذيرند و لزومى ندارد كه ما مثلا از هاريسون بگيريم و لذا لازم نيست براى همهء مطالب تأييد آنها باشد زيرا آنها تعصبات زيادى دارند و مقاومت مىكنند . هدف ما از اين پژوهشها ( دربارهء عقايد پزشكى ابن سينا ) آن است كه اين مواردى كه متعلق به ما بوده مشخص گردد و نيازى به قبول مجامع بين المللى نيست . »
مطلب ديگرى كه در هيئت امناى « بنياد پزشكى ابن سينا » مطرح شد اين بود كه چگونه عقايد پزشكى ابن سينا را عرضه كنيم تا مورد قبول دانشجويان پزشكى و پزشكان ايران و جهان قرار گيرد و ما حصل بحث اين شد كه پزشكان ما ابن سينا را نمىشناسند و به عقايد او آشنا نيستند و اگر بعضى از آن عقايد با موازين پزشكى كنونى مغاير باشد مورد قبول واقع نخواهد شد . آقاى دكتر عليرضا مرندى وزير بهدارى براى حل اين موضوع بهترين نظر را دادند و آن اينكه :
« ابتدا بايد عقايد متعلق به ابن سينا را كه با موازين پزشكى جديد تطبيق مىكند و مورد تأييد منابع جهانى است ، ارائه دهيم تا دانشجويان و پزشكان آماده پذيرفتن مطالب ديگر و علاقهمند به پىگيرى اين تحقيقات شوند و سپس به ساير مباحث پرداخته شود . »
آقاى دكتر زرگر وزير اسبق بهدارى و رئيس كميسيون بهدارى مجلس شوراى اسلامى تأكيد كردند كه : « بايد جوانان را تشويق و ترغيب كنيم به اين باور كه ما هم آدمى هستيم و فرهنگ غنى پزشكى و علمى و فلسفى داشتهايم ولى مدتى ما را به استضعاف كشاندند و حالا بيدار مىشويم و غيرت ملتى ، اين سرمايهها را احياء مىكند .
ما ضمن مطرح كردن مسائل مختلف پزشكى ، مىگوئيم كه ابن سينا هم در اينباره صاحبنظر بوده و ما هم در زمينهء اين علوم و تحقيقات سهم داشتهايم . »
بنابراين پيرو همهء اين اظهارنظرها ، ما ابتدا شمهاى از عقايد ابن سينا را كه مطابق با اصول پزشكى معاصر و بنابراين مورد تأييد منابع جهانى است عرضه خواهيم كرد تا پزشكان و دانشجويان ما تشويق به ادامهء آنها شوند و خود در مقام جستجو و پژوهش در اين مباحث برآيند ، و به اين طريق ابن سيناشناسى از محدوده تخصصى بسيار تنگ خارج و جنبهء عام به خود گيرد و پزشكان و دانشجويان در آن مباحث اطلاعات وسيع