دارو مسئله پزشكى قرن ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣
فصل هفتم دستور مؤكد پزشكان قديم دربارهء درمان بيماريها
فصل هفتم دستور مؤكد پزشكان قديم دربارهء درمان بيماريها
فصل هفتم دستور مؤكد پزشكان قديم دربارهء درمان بيماريها
تنها راه نجات از گزند تن‌فرسا و جانگداز داروها و جلوگيرى از خطرات نامبارك و شوم آنها ، اطاعت تام و تمام از دستور مؤكدى است كه از ديرباز پيشوايان پزشكى به پزشكان داده‌اند و در تمام طول تاريخ پزشكى مهم تلقى شده و در قرن بيستم بر اهميت آن بسى افزون گشته است ، به دين بيان كه :
Primum non nocere
يعنى درمان بيمار نبايد با آزار همراه باشد . ولى از آنجا كه ، به قول استادان پزشكى اروپا هيچ عامل درمانى وجود ندارد كه بىزيان باشد ، ازاين‌رو اين دستور ، در طول قرن بيستم تغيير يافته و به گونهء ديگر بيان شده است
مارتينه « 1 » در كتاب درمان‌شناسى بالينى « 2 » چاپ 1976 صفحهء 11 مىنويسد :
« در انتخاب دقيق عوامل درمانى بايد حد اكثر استفاده و حد اقل زيان براى بيمار وجود داشته باشد . » و پرفسور درى « 3 » در مجلهء پراتيسين « 4 » مورخ 21 / 1 / 1976 مىنويسد :
" Le traitement prescrit doit etre celui qui fait courir le minimum de risque pour le maximum d'efficacite " .
متأسفانه در همين قرن بيستم و بويژه از دومين جنگ جهانى به اين طرف ، به نسبتى كه زمان مىگذرد ، درست بر خلاف دستور ياد شده عمل و بر زيانها و خطرات داروها و درمانها ، رفته‌رفته ، افزوده شده است ! در حال حاضر به جرأت مىتوان گفت كه دانش پزشكى ، از لحاظ درمان بيماريها ، وضعى كاملا بحرانى به خود گرفته است و به
( 1 ) . Martinet ( 2 ) . Therapeutique Clinique ( 3 ) . Prof . J . Dry ( 4 ) . Revue du Praticien