شرح بوستان ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٦

حكايت ( 19 ) [ به صنعا درم ، طفلى اندر گذشت . . . . ]

ز سودا و آشفتگى بر قدش ، * برانداختم سنگى از مرقدش ( 1 )

ز هولم در آن جاى تاريك و تنگ ، * بشوريد حال و بگرديد رنگ

چو بازآمدم زان تغير به هوش ، * ز فرزند دلبندم آمد به گوش :

گرت وحشت آمد ز تاريك جاى ، * بهش باش و با روشنايى در آى

شب گور خواهى منور چو روز * از اينجا چراغ عمل برفروز

تن كاركن مىبلرزد ز تب ، * مبادا كه نخلش نيارد رطب

گروهى فراوان طمع ، ظن برند ، * كه گندم نيفشانده خرمن برند

بر آن خورد ، سعدى ، ( 2 ) كه بيخى نشاند * كسى برد خرمن كه تخمى فشاند

. . . . . . . . . .

( 1 ) . مرقد : اسم مكان ، آرامگاه ، گور . ( از ريشهء رقاد به معنى خواب ) .

( 2 ) . بر آن خورد سعدى : شيخ به خود خطاب مىكند و ميگويد : تنها كسى كه تخم افشاند ، ثمر آن مىخورد .